Kinshoku-ji Temple, Świątynia buddyjska w Yasu, Japonia

Kinshoku-ji to główna świątynia szkoły Shinshū Kibe-ha w Kibu, Yasu, w prefekturze Shiga. Jej sala Amidy, odbudowana w 1831 roku, to duża drewniana hala z ciemnym dachówkowym dachem w dwóch poziomach, którego elewację dzielą ciemne słupy; po prawej wisi biały pionowy sztandar. Wejście flankują dwie kamienne latarnie, a przed środkiem rośnie przycięta sosna na grupie skał.

Założona w 858 roku przez mnicha tendai Ennina, który umieścił wizerunek Bishamontena wyrzeźbiony z tego samego świętego drewna co posąg w Kurama-dera. W 1235 roku Shinran zatrzymał się tu w drodze powrotnej z Kantō, umieścił posąg Amidy o wysokości 1 shaku 8 sun i ukończył dwa ostatnie zeszyty Kyōgyōshinshō. W 1238 roku nocne widzenie niebiańskiej dziewicy tkającej brokat przyniosło świątyni nazwę i cesarską tablicę. Pożar zniszczył cały zespół w 1694 roku; Miei-dō odbudowano w 1703 roku.

Nazwa świątyni pochodzi z legendy: w 1238 roku dwie niebiańskie dziewice i dwoje dzieci utkały dla Buddy brokat o fiołkowym zapachu, a cesarz Shijō nadał świątyni imię Kinshoku-ji. Szkoła Jōdo Shinshō Kinbe, kierowana przez rodzinę Kinbe, nadal zarządza świątynią, a na jej terenie znajduje się hala poświęcona założycielowi Shinranowi.

Kinshoku-ji znajduje się przy 826 Kibe w Yasu, kilka minut pieszo od przystanku Kinshoku-ji-mae gminnego autobusu z dworca JR Yasu. Na teren wchodzi się przez bramę z okresu Edo; sala Amidy i sala Miei są połączone krytym korytarzem. Budynki stoją blisko siebie, więc zwiedzanie jest krótkie.

Kinshoku-ji jest jedyną świątynią główną, w której według przekazu zachował się ślad samego Shinrana: w 1235 r., wracając z Kantō, zatrzymał się tutaj i ukończył dwa ostatnie zwoje Kyōgyōshinshō, tomy „Shinbutsudo” i „Keshindo”. Świątynia przechowuje też „Mansoku no Goei”, portret Shinrana namalowany frontalnie na pamiątkę tego wydarzenia.