Port of Naha, Port handlowy w Naha, Japonia

Port Naha rozciąga się wzdłuż wybrzeża Morza Wschodnochińskiego i posiada wiele terminali dla statków towarowych i pasażerskich w ujściu rzeki Kokuba. Obiekt obejmuje różne strefy operacyjne obsługujące ciągły ruch morski.

Od XV wieku handel z azjatyckimi królestwami uczynił ujście rzeki Kokuba ośrodkiem wymiany: Naha, Tomari i Ansa były trzema portami handlowymi królestwa Riukiu. Nowoczesne prace zaczęto w 1907 roku; w 1941 roku mogły jednocześnie cumować statek o nośności 4500 ton i trzy po 2000 ton. Naloty z 1944 roku uczyniły port bezużytecznym; po wojnie siły amerykańskie przebudowały go dla statków do 20 000 ton i w 1954 roku przekazały rządowi Riukiu. W 1972 roku trzy nabrzeża połączono w port Naha.

W czasach Królestwa Riukiu kupcy portu bogacili się na handlu tranzytowym, a klasa wojowników Naha była równa klasom z Shuri, Kume i Tomari. Czterema dzielnicami Naha — Nishi, Higashi, Wakasa i Izumizaki — kierował Naha satonushi z siedzibą w Ufumi-dunchi, który zarządzał też magazynem Umon-dunchi. Trzy porty Naha, Tomari i Anze były głównymi bramami handlowymi królestwa.

Statki wycieczkowe cumują w terminalu rejsowym Naha przy nabrzeżu Tomari (8. miejsce postojowe), a nie w Nowym Porcie Naha, który od 2022 r. nie ma regularnych połączeń pasażerskich. Terminal znajduje się w Wakasa, w niewielkiej odległości od portu Tomari, gdzie nie można wejść na pokład. Najbliższa stacja monoraila to Miebashi; autobusy zatrzymują się na Tomari-takahashi.

W latach 1972–1997, a być może dłużej, port w Naha miał „stację” bez torów: stację Naha Port, okienko bagażowe Nippon Express oznaczone tablicą z nazwą stacji. Wydawane tam bilety obejmowały prom Ryukyu Kaiun i przesiadkę do Kolei Państwowych, łącząc Kagoshimę z Naha na jednym bilecie.