Mount Kinbo, Wygasły stratowulkan w Nishi-ku, Kumamoto, Japonia.

Góra Kinbō to wulkan typu kalderowego, którego centralny stożek Ichi-no-take wznosi się na 665,2 metra; do masywu należą też Nino-take (685 m), Sanno-take (681 m) i Arao-yama (445 m) na krawędzi. Szczyt jest kopułą lawową, powstałą jako ostatnia, a zbocza porasta głównie las liściasty, z sadami mandarynek i mini-monorailą na zachodnim stoku od strony morza Ariake. Na grani szczytowej stoją dwa smukłe maszty.

Kinbō to wulkan kalderowy starszy od góry Aso, budowany przez ponad milion lat. Szczyt aktywności przypadł na okres 560 000–500 000 lat temu, gdy erupcje na przerwanej krawędzi krateru zewnętrznego utworzyły Nino-dake i San-no-dake. Później zachodnią część wypełniło jezioro kalderowe, a ostatnia erupcja, 200 000–150 000 lat temu, dała kopułę lawową Ichi-no-dake.

Góra Kinbō posiada znaczące znaczenie kulturowe jako miejsce, gdzie legendarny szermierz Miyamoto Musashi komponował fragmenty swojego słynnego traktatu Księga Pięciu Kręgów podczas pobytu w pobliskiej jaskini Reigando.

Odwiedzający mogą dostać się na górę Kinbō komunikacją publiczną ze stacji JR Kumamoto, biorąc tramwaj do Honmyoji-denteimae, a następnie autobus do szlaku, z dostępnymi parkingami i szlakami turystycznymi na jednodniowe wycieczki.

Na szczycie Ichinodake stoją nadajniki telewizyjne i radiowe FM, których sygnał dociera do wybrzeża morza Ariake; w latach 90. służyły jako tymczasowe przekaźniki dla Shimabary, gdyż erupcje wulkanu Unzen zamknęły drogi na górę Mayuyama. Góra jest wulkanem kalderowym, nie stratowulkanem, i nie jest już czynna.