Ashinaga Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Ashinaga stoi na zboczu dawnego zamku Kuwabara w Suwa, w prefekturze Nagano. Jej sala modlitw i sala tańca są materialnymi dobrami kultury wyznaczonymi przez miasto Suwa, a główna sala została odbudowana w 1842 roku. Niegdyś świątynię nazywano Ogimiya, ponieważ jej dach pokryty był trawą ogi.

Według Suwa Shiseki Yoko obszar ten czcił niegdyś razem bóstwa Ashinaga i Tenaga; gdy podzielono go na Kami-Kuwabara i Shimo-Kuwabara, Ashinaga trafiła do Kami-Kuwabara. Tradycja głosi, że w erze Daido (806–810) Misogi Hori Arikazu, legendarny przodek o-hori świątyni Kamisha w Suwa Taisha, wzniósł tu rozległą świątynię. Świątynia stała się filią Suwa Taisha; rejestr Kamisha z 1578 r. wspomina budowę w Kami-Kuwabara, a w 1842 r. budynki przebudowano.

Nazwa Ashinaga pochodzi od bóstwa Ashinazuchi no Mikoto, zwanego też Ashinaga-hiko no Kami, które towarzyszy Takeminakata no Kami z Suwa Taisha. W japońskim micie jest on ojcem Kushinada-hime. Odpowiednia świątynia w Suwa, Tenaga-jinja, czci boginię-matkę Tenazuchi no Mikoto; niegdyś oboje czczono razem w rejonie Kuwabara, zanim rozdzielono ich między Górną i Dolną Kuwabarę.

Świątynia znajduje się na wzgórzu z widokami na okolicę i jest łatwo dostępna z centrum miasta. Kamienne ścieżki prowadzą przez dobrze utrzymane tereny, a wizyta w wczesnych godzinach porannych lub wieczornych zapewnia najcichszą doświadczenie.

Świątynia leży na zboczu dawnego zamku Kuwabara, a jej nazwę zapisywano niegdyś znakami ręki i stopy: stare rejestry Suwa Taisha wymieniają Tenaga i Ashinaga, a świątynia Tenaga w tym samym mieście czci boginię-matkę. Dach kryty był niegdyś strzechą ogi, stąd dawna nazwa Ogi-no-miya.