Konda Gobyōyama Kofun, Cesarskie mauzoleum w Habikino, Japonii

Konda Gobyōyama Kofun to kopiec w kształcie dziurki od klucza, z okrągłą tylną częścią o średnicy około 250 metrów i wysokości 35 metrów, połączoną z prostokątną przednią częścią o szerokości około 300 metrów i wysokości 36 metrów. Cały kopiec pokryty jest drzewami i otoczony fosą wypełnioną wodą; po zachodniej stronie za wałem pośrednim znajduje się druga, węższa fosa. Całkowita długość kopca wynosi około 425 metrów.

Ten kopiec pogrzebowy został wybudowany w pierwszej połowie V wieku i jest wskazywany przez Agencję Cesarskiego Gospodarstwa Domowego jako miejsce spoczynku Cesarza Ōjin. Jego budowa miała miejsce w okresie, gdy takie monumentalne struktury demonstrowały moc i wpływ wczesnych japońskich rodzin rządowych.

Kopiec jest pielęgnowany jako święty gaj sąsiedniego Hōda Hachimangū, najstarszej świątyni Hachimana w Japonii, powstałej wokół grobu, która przechowuje XV-wieczny malowany zwój o jej założeniu. Teren świątyni przylega od południa do kopca. W wewnętrznej fosie żyje świetlik himebotaru.

Kurhanem zarządza Agencja Dworu Cesarskiego: wejście i badania archeologiczne są zabronione, ogląda się go z zewnątrz. Wewnętrzna fosa ma 170–250 cm głębokości, więcej niż w kofunie Daisenryō. Zewnętrzna fosa i zewnętrzny wał powstały tylko po stronie zachodniej, nie wschodniej. Miejsce modlitwy (haisho) znajduje się przed przednią częścią, od południa, przy chramie Hōda Hachimangū.

Wewnętrzna fosa ma 170–250 cm głębokości, znacznie więcej niż fosa kofunu Daisenryō. Wydobyto z niej gliniane figurki ryb — wieloryba, kałamarnicy, ośmiornicy, rekina i delfina — wraz z ceramiką haji, a dziś żyją w niej świetliki.