Akasakaimai Tumuli, Starożytne miejsce pochówku w Mineyama, Japonia

Akasakaimai Tumuli to kurhan z późnego okresu Yayoi w dzielnicy Mineyama w Kyōtango, w Kioto. Jest to kopiec w kształcie ściętej piramidy o podstawie 39 m z północy na południe i 36 m ze wschodu na zachód oraz wysokości 4 m, z płaską powierzchnią 27 m na 25 m na szczycie. Sześć pochówków znajduje się na szczycie, a 19 u podstawy kopca; jedenaście z nich zostało całkowicie przebadanych.

Kopiec odkryto podczas poszerzania drogi prefekturalnej w Kioto nr 17, gdy kwadratowa platforma uważana za część zamku Imai z okresu Muromachi okazała się późno-jajojskim kopcem grobowym. Wykopaliska prowadzono w latach 2000–2003; 26 lipca 2007 r. stanowisko zostało wpisane na listę narodowych zabytków.

Nazwa pochodzi od przysiółków Aka-saka-koaza Kebi i Imai. Wykopaliska dowodzą dalekich kontaktów: ceramika z podnóża gór Ikoma w Kawachi lub z równiny Sanuki w Kagawa, naczynie z pokrywą z regionu Tokai-Kanto oraz szklane koraliki barwione pigmentem Han blue. Ozdoby i ceramika są wpisane do rejestru dóbr kultury prefektury Kioto i przechowywane w muzeum Tango Kodai no Sato.

Kurhan wznosi się na grzbiecie nad wąską doliną, w pobliżu ujścia rzek Fukuta i Takeno, około dziesięciu minut jazdy samochodem od stacji Mineyama na linii Kyoto Tango. Droga prefekturalna nr 17 przebiega obok stanowiska, a jej trasę zmieniono, aby zachować kurhan. Wydobyte znaleziska przechowywane są w Muzeum Starożytnej Wsi Tango.

Czwarty pochówek, wykopany w pierwszym grobie, zawierał nakrycie głowy i wiszący kolczyk wciąż na zmarłym: paciorki z jaspisu i szkła, ponad 30 magatama z zielonego szkła i paciorki barwione hanowskim błękitem i fioletem z Chin. Dno trumny wysypano cynobrem z kopalń w Ise.