Kannonshō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Ōmihachiman, Japonia

Kannonshō-ji to świątynia buddyjska szkoły Tendai na południowym zboczu góry Kinugasa, na wysokości około 370 metrów, w obrębie ruin zamku Kannonji. Jej odbudowana w 2004 roku sala główna w stylu irimoya ma szeroki dach z szarych dachówek, białe tynkowane ściany przecięte ciemnymi belkami i przesuwne drzwi za drewnianą werandą z balustradą. Przed nią stoją kamienna latarnia i doniczkowa roślina o czerwonych liściach.

Data założenia świątyni jest nieznana, ale istniała już w XI wieku. W 1333 roku udzieliła schronienia cesarzowi Kōgonowi i dwóm abdykowanym cesarzom podczas ucieczki Hōjō Nakatokiego. W 1568 roku Oda Nobunaga spalił ją po pokonaniu rodu Rokkaku; odbudowana w 1597 roku, jej główna sala została ponownie zniszczona przez pożar w 1993 roku i odbudowana w 2004 roku.

Kannonshō-ji jest 32. etapem pielgrzymki Saigoku Kannon, między Chōmei-ji a Kegon-ji. Jego goeika prosi Kannon o prowadzenie kroków pielgrzymów przybywających z odległych prowincji. Świątynia należy też do szlaków Kinki Saigoku, Kōshū, jeziora Biwa i Shinbutsu reijō.

Ze stacji Notogawa należy wsiąść do autobusu Ōmi Railway w kierunku Yōkaichi i wysiąść na przystanku Kannonji-guchi; ścieżka przez chram Yui jest najłagodniejsza z trzech tras podejścia i zajmuje około 50 minut. Ze stacji Azuchi piesza wędrówka trwa około 90 minut i prowadzi obok Kuwanomi-dera, gdzie wstęp jest płatny osobno. Dwie drogi leśne prowadzą samochodem na szczyt; trasa Ura-sandō od parku Kinugasayama nie ma schodów.

Siedząca figura Senju Kannon z 2004 roku w głównej sali ma 3,56 metra, a z aureolą 6,3 metra, i została wyrzeźbiona z 23 ton drewna sandałowego sprowadzonego z Indii. Eksport sandałowca był zakazany; ponad dwadzieścia podróży przełożonego do Indii było potrzebnych, by Japonia otrzymała specjalne pozwolenie. Poprzedni wizerunek, stojąca figura poniżej metra, ocalał z pożaru w 1993 roku i został pokazany w 2022 roku, a kolejne udostępnienia zaplanowano co 33 lata.