Saikō-ji, Świątynia buddyjska w Minami-Nagano, Japonia
Saikō-ji to świątynia Jōdo-shū w Minami-Nagano w Nagano, założona w 1199 roku przez Karukayę Dōshina. Głównym wizerunkiem jest drewniany Karukaya Rodzic-Dziecko Jizō, siedząca rzeźba z połowy okresu Kamakura, miejskie dobro kultury. Główna sala, odbudowana w 1938 roku, ma wejście przez bramę Jikō z 1979 roku.
Świątynia została założona w 1199 roku przez Karukayę, szlachcica z Kyushu, który porzucił rodzinę i swoją pozycję, by podążać drogą religijną. Ostatecznie osiedlił się na tym terenie i założył miejsce, które istnieje do dziś.
Saikō-ji należy do szkoły Jōdo-shū buddyzmu. Jest znany z etoki, praktyki, w której narrator pokazuje dwa ilustrowane zwoje legendy Karukayi, Karukaya Dōshin Ishido-maru oyako goeden, i opowiada historię na głos. Świątynia przechowuje zwoje z wczesnego i środkowego okresu Edo, a sesje etoki odbywają się w głównej sali.
Saikō-ji znajduje się około siedmiu minut spacerem od stacji Nagano, a przystanek autobusowy Karukaya-yama-mae na linii do Zenkō-ji jest tuż przed świątynią. Na terenie stoją sala główna, gdzie odbywają się recytacje z obrazami, brama Jikō, sala Daishi i kopiec Karukaya. Świątynia leży w dzielnicy Minami-Nagano, w pobliżu Zenkō-ji i domu towarowego Nagano Tokyu.
Dwa przechowywane tu posągi Jizo miały zostać wyrzeźbione osobno przez Karukayę i jego syna Ishido, który spędził 34 lata jako uczeń ojca na Kōyasan, nie zdradzając, że go rozpoznał. Czczone są jako Jizo ojca i syna Karukaya.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 437 współtwórców z całego świata.