Saikō-ji, Świątynia buddyjska w Tonoshō, prefektura Kagawa, Japonia

Saikō-ji to buddyjska świątynia szkoły Shingon z Kōyasan w Tonosho na wyspie Shōdoshima, o nazwie górskiej Ōjisan i nazwie klasztornej Rengein. Jej główna sala powstała w 1933 roku w stylu Momoyama, a w 1975 roku dodano trójkondygnacyjną pagodę zwaną Wieżą Ślubów, w stylu japońskim, drewnianą i krytą dachówką. Na terenie znajdują się też brama z tablicą z napisem „Shishi”, sala przyjęć i wewnętrzne sanktuarium.

Świątynia jest 58. przystankiem trasy pielgrzymki Shōdoshima i posiada pagodę znaną jako Seikou-ji Okunoin Oath Tower. To miejsce stanowi ważny punkt na szlaku pielgrzymkowym, który przez wieki prowadził pielgrzymów i wiernych.

Wokół świątyni stoją budynki z okresu Meiji, w tym dawne magazyny kimona, producenci sosu sojowego i drukarnie. Te obiekty pokazują, jak ludzie pracowali i handlowali w tej okolicy w przeszłości.

Teren świątyni jest dostępny dla odwiedzających i oferuje bezpłatny parking oraz łatwy dostęp do pobliskich galerii i sklepów. Wąskie zaułki wokół świątyni najlepiej eksploruje się pieszo, a jest wiele miejsc, gdzie można się zatrzymać i popatrzeć.

Dawny okunoin świątyni, Nangō-an, jest dziś Muzeum Pamięci Ozakiego Hōsaia, upamiętniającym miejsce, gdzie poeta haiku z epoki Meiji spędził ostatnie dni. Na terenie rośnie też ponad 250-letni miłorząb o obwodzie pnia 3,6 m i wysokości 18 m, uznany w 1933 r. za pomnik przyrody miasta.