蓮華寺, Świątynia buddyjska w dzielnicy Takato, Ina, Japonia

Świątynia Renge-ji znajduje się na podwyższonym terenie w Ina, wykazując tradycyjną architekturę drewnianą z białymi ścianami i dachami pokrytymi dachówką. Teren zawiera kilka budynków rozlokowanych na obszernej posesji, każdy służący innym celom religijnym.

Renge-ji założono w 1360 roku jako Chōon-ji, świątynię filialną góry Minobu, a założycielem był Nittai. W 1651 roku Torii Tadaharu przeniósł ją na obecne miejsce, uczynił filią Myōken-ji i zmienił nazwę na Renge-ji. Obecna sala główna powstała w 1807 roku (4. rok ery Bunka).

Renge-ji należy do szkoły Nichiren i był niegdyś świątynią filialną Myoken-ji, dlatego określa się go mianem kyu-matsuji (dawna świątynia filialna). Jego nazwa górska to Myoho-san, a głównym wizerunkiem jest Siakjamuni. Założony w 1360 roku jako Choon-ji, filia Minobu-san, przyjął obecną nazwę w 1651 roku.

Renge-ji znajduje się w prefekturze Nagano, w dawnym mieście zamkowym Takato, w miejscu, do którego świątynię przeniesiono w 1651 roku. Odbudowana w 1807 roku sala główna wychodzi na dziedziniec, gdzie stoją grób Ejimy i pawilon Shichimen. Dojazd prowadzi drogą z dzielnicy Takato; ponieważ jest to czynna placówka szkoły Nichiren, budynki ogląda się z zewnątrz w godzinach nabożeństw.

Świątynia kryje grób Ejimy, zesłanej do Takato po aferze Ejima-Ikushima z 1714 r.; miejsce to jest wpisane na listę zabytków miasta Ina. Ejima zmarła w 1741 r., więc wygnanie trwało około 27 lat, a nie 28.