Hananoiwaya Shrine, Chram shintoistyczny w Kumano, Japonia

Świątynia Hananoiwaya w Kumano (prefektura Mie) nie ma budynku kultu: jej bóstwem jest 45-metrowa skalna ściana Hana no Iwaya, zamykająca wejście do podziemi. U jej stóp wnęka o wysokości około 6 metrów, szerokości 2,5 metra i głębokości 50 centymetrów, zwana hotoana, uchodzi za grób Izanami i jest wyznaczona białym żwirem oraz kamiennym ogrodzeniem. Obok skały stoi wysoki betonowy słup, z którego rozciąga się linę świąteczną.

Nihon Shoki z 720 roku podaje, że Izanami została pochowana we wsi Arima w Kumano po śmierci od oparzeń odniesionych przy porodzie boga ognia Kagu-tsuchi. Miejsce to długo uważano za grób, a nie sanktuarium, i nie występuje ono w Kojiki ani w Engishiki; status sanktuarium otrzymało dopiero w epoce Meiji. W 2004 roku zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako część Świętych miejsc i szlaków pielgrzymkowych w górach Kii.

Dwa razy w roku, 2 lutego i 2 października, odbywa się Otsunakake Shinji: siedem powróseł ze słomy łączy się w linę długości około 170 metrów, na której wiszą trzy słomiane proporce i wachlarze z kwiatami sezonowymi, kameliami w lutym i grzebieniem kogucim w październiku. Biegnie od szczytu skały do betonowego słupa na terenie świątyni, niegdyś świętej sosny, i dalej ku wybrzeżu Shichiri Mihama. Linę zostawia się aż pęknie sama; lina, która wytrzyma, uchodzi za znak szczęścia, a obok zawiesza się nową.

Możesz dojść do świątyni pieszo w około 15 minut ze stacji Kumanoshi lub wziąć czteromuntowy autobus z centrum transportu Mie Kotsu. Miejsce jest stosunkowo łatwe do osiągnięcia i istnieje wiele sposobów, aby zbliżyć się do witryny.

170-metrowa lina używana w obrzędzie zawieszania pozostaje na miejscu, aż sama się zerwie; jeśli stara wytrzyma, obok zawiesza się nową, a dwie liny widoczne razem uchodzą za dobrą wróżbę. Siedem cienkich powrozów ze słomy w jej składzie oznacza siedem bóstw, między innymi wiatru, morza, drewna, trawy, ognia, ziemi i wody.