Kegon-ji Temple, Świątynia buddyjska w Nishikyo-ku, Japonia

Kegon-ji to jednokondygnacyjny budynek świątyni w dzielnicy Nishikyō w Kioto, którego stromy dach to gruba warstwa jasnobrązowej słomy, zaokrąglona u kalenicy i szeroka u okapów. Pod słomą ściany i podpory są z ciemnego drewna, z jaśniejszym fragmentem ściany i oknem po prawej. Otaczają go omszałe podłoże, skały i krzewy, a widok przesłaniają cienkie gałęzie. Brama ma szeroki, stopniowany dach z szarych dachówek wygiętych ku górze, ciemne drewniane belki i rzeźbione wsporniki pod nim oraz tablicę z ciemnymi znakami nad przejściem.

Świątynia została założona w 1723 roku przez buddyjskiego uczonego Hotana na dawnym terenie Saifuku-ji. W XIX wieku społeczność porzuciła swoją pierwotną naukę Kegon i zwróciła się ku zen Rinzai.

Świątynia nosi przydomek Suzumushi-dera od świerszczy polnych hodowanych w środku, które ćwierkają przez cały rok. W pawilonie recepcyjnym mnich wygłasza około 30-minutowe kazanie o świerszczach, po czym każdy zwiedzający otrzymuje herbatę i słodycze. Sala mieści około 125 osób, najwyżej 175, dlatego w weekendy czekanie może zbliżyć się do godziny. Świątynia prowadzi też przez swoją stronę internetową porady w sprawach zmartwień i przyciąga zwłaszcza kobiety.

Świątynia leży około 18 minut spacerem od stacji Matsuo-taisha na linii Hankyu Arashiyama lub kilka kroków od przystanku autobusowego w Kioto „Koke-dera Suzumushi-dera”. Ceremonia herbaciana i kazanie o świerszczach w pawilonie gościnnym trwają około 30 minut i mieszczą około 125 osób, dlatego w sezonie w weekendy czeka się prawie godzinę. Dostępnych jest około 70 bezpłatnych miejsc parkingowych.

Świątynia stale utrzymuje około 10 tysięcy dorosłych świerszczy dzwonkowych, a ich liczba zmienia się z porą roku. Zwyczaj zapoczątkował dawny opat, który w ich cykaniu słyszał stan zenowego przebudzenia; całoroczna hodowla powstała po próbach z kontrolą temperatury jaj i dorosłych owadów.