Bodai-ji Temple, Świątynia buddyjska w Mutsu, Japonia.

Bodai-ji wznosi się na górze Osore w Mutsu (prefektura Aomori), za polem jasnej, postrzępionej skały. Główna sala ma ciemny, stromy dach z podniesioną kalenicą i szerokimi okapami nad ciemną drewnianą fasadą z pionowymi słupami; po lewej długi niski budynek ma jasnoszary dach i białe ściany z ciemnymi belkami. Wnętrze sali z matami tatami zdobi czerwony dywan obramowany białymi matami, ołtarz za niską balustradą i pasiaste zasłony między drewnianymi filarami.

Mnich Ennin założył świątynię w 862 roku po powrocie z Chin, gdzie studiował praktyki buddyjskie. Ta fundacja oznaczała początek długiej obecności buddyzmu w tym północnym regionie.

Bodai-ji słynie z itako, niewidomych kobiet-medium, które podczas wielkiego letniego święta (20–24 lipca) i jesiennej pielgrzymki odprawiają kuchiyose, przywołując zmarłych do rozmowy z żywymi. Główny wizerunek, Enmei Jizō Bosatsu, czczony jest jako budda wybawiający ludzi z rozmaitych cierpień. Rzeka Sanzu i czerwony most na terenie świątyni wyznaczają według miejscowej wiary granicę między światem fizycznym a duchowym.

Świątynia jest otwarta dla zwiedzających od 1 maja do 31 października; poza tym okresem teren jest zamknięty. Ze stacji JR Shimokita (linia Ominato) można dojechać autobusem Shimokita Kotsu (około 45 minut) lub taksówką (około 25 minut). Na terenie znajdują się cztery kąpiele termalne używane jako łaźnie publiczne, a przy jeziorze Usoriyama wydobywają się fumarole i źródła.

Rzeka Sanzu wpada do jeziora Usori na terenie świątyni, a czerwony most ją przecina; miejscowa wiara głosi, że ten strumień niesie dusze zmarłych, a most wyznacza granicę między światem fizycznym a duchowym. Na brzegu jeziora wydobywają się fumarole z siarkową parą.