Araki Shrine, Chram shinto w Takayama, Japonia.

Świątynia Araki w Takayamie ma główną salę (honden) wzniesioną w 1390 roku, w stylu nagare-zukuri o trzech przęsłach, krytą gontem z kory japońskiego cyprysu. Jest wpisana jako Ważne Dobro Kultury, a w 1963 roku do wpisu dodano siedem desek kalenicowych (munafuda). Na terenie świątyni znajduje się stanowisko Araki, gdzie odkopano cztery ziemianki z okresu Jōmon.

Świątynia Araki widnieje w rejestrze świątyń Engishiki jako jedna z ośmiu świątyń prowincji Hida, choć data jej założenia jest nieznana; Nihon Sandai Jitsuroku odnotowuje nadanie niższej piątej rangi bóstwu Araki piątego dnia dziesiątego miesiąca 867 roku. Od okresu Muromachi nazywano ją Kahaku Daimyojin, a dopiero w erze Bunka okresu Edo badania potwierdziły, że chodzi o świątynię Araki. Obecna sala główna powstała w 1390 roku.

Świątynia długo nosiła nazwę Kahaku Daimyojin, związaną z wodą, aż badania z ery Bunka (1804–1818) zidentyfikowały ją jako świątynię Araki. Jej jesienne święto 7 września obejmuje taniec Kaneuchi i taniec lwa świątyni Araki, ważne niematerialne dobro kultury prefektury; od 2016 roku odbywa się w pierwszą niedzielę września.

Świątynia Araki leży około 5 km od stacji Hida-Kokufu na głównej linii JR Takayama i około 15 km, czyli 25 minut jazdy samochodem, od węzła Takayama autostrady Chubu Jukan. Otaczający teren las cedrowy jest od 1977 roku strefą ochrony zieleni.

Wykopaliska na terenie sanktuarium odsłoniły cztery półziemianki z okresu Jomon oraz ceramikę i narzędzia kamienne, takie jak siekiery i grociki strzał. Stanowisko jest wpisane na listę zabytków prefektury, co dowodzi obecności człowieka tysiące lat przed założeniem sanktuarium.