Ibaraki-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii
Ibaraki-jinja to sanktuarium shinto w mieście Ibaraki w prefekturze Osaka, zbudowane z tradycyjnych drewnianych budynków z dachówkowymi dachami na zadrzewionym terenie. Główna sala i budynki pomocnicze są rozmieszczone wokół centralnego dziedzińca, do którego prowadzi żwirowa ścieżka.
Według tradycji sanktuarium jego początki sięgają 807 roku, gdy Sakanoue no Tamuramaro założył wioskę Keikiri no Sato i sanktuarium Ameno-Iwatowake, dziś sanktuarium wewnętrzne. Sanktuarium stało w Miyamoto-machi, a później przeniesiono je na obecne miejsce, według tradycji przy budowie zamku Ibaraki przez Kusunokiego Masashige. W 1580 roku Nakagawa Kiyohide ofiarował 13 koku ziemi.
Sanktuarium jest poświęcone Susanoo-no-Mikoto, centralnej postaci japońskiej mitologii. W czerwcu odbywa się tu rytuał, podczas którego odwiedzający przechodzą przez duże koło utkane z trzciny, co ma odgonić nieszczęście na nadchodzące miesiące.
Sanktuarium jest w zasięgu spaceru od kilku stacji kolejowych w mieście Ibaraki i sprawdza się dobrze jako krótki przystanek. Wizyta wczesnym rankiem jest zazwyczaj spokojniejsza, ponieważ teren przyciąga więcej odwiedzających podczas świąt i dni wolnych.
Za główną salą znajduje się stara studnia o nazwie Kuroi no Shimizu, z której podobno korzystał watażka Toyotomi Hideyoshi podczas ceremonii herbaty. Studnia jest nadal widoczna i łączy to miejsce z zupełnie innym rozdziałem historii Japonii.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 484 współtwórców z całego świata.