Yodo-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii
Yodo-jinja stoi na terenie honmaru, wewnętrznego obwodu zamku Yodo, w Yodo-honmachi w dzielnicy Fushimi. Sala modlitw (haiden) została odbudowana w 1607 roku za Toyotomiego Hideyoriego, a nadzorem kierował Katagiri Katsumoto; obecny główny pawilon (honden) w stylu nagare-zukuri o trzech przęsłach pochodzi z 1980 roku. Świątynia poświęcona jest Toyotama-hime-no-mikoto, zwanej też Yodo-hime-no-mikoto, a także Takami-musubi-no-kami i Hayaakitsu-hime-no-mikoto.
Według tradycji sanktuarium mnich Chikan w erze Ōwa (961–964) sprowadził bóstwo Yodo Myōjin z sanktuarium Yodohime w prowincji Hizen i założył świątynię w dystrykcie Otokuni w prowincji Yamashiro. Nihon Sandai Jitsuroku odnotowuje w 859 r. tytuł bóstwa piątego niższego stopnia, a Engishiki z 927 r. wymienia świątynię, która jest więc starsza niż ta tradycja. W 1607 r. Toyotomi Hideyori kazał Katagiriemu Katsumoto odbudować honden i haiden; w 1902 r. świątynię przeniesiono na teren honmaru zamku Yodo.
Nazwa sanktuarium pochodzi od Toyotama-hime, zwanej też Yodohime-no-mikoto, siostry cesarzowej Jingu. Znane było jako Yodohime-sha lub Mizutare-sha i chroniło żeglugę na rzece Katsura. Jesienny festiwal od 30 października do 3 listopada obejmuje procesję mikoshi i obrzędy w głównej sali.
Świątynia stoi na dawnym honmaru zamku Yodo, około trzech minut pieszo od stacji Yodo na linii głównej Keihan. Linia Keihan biegnie wzdłuż zachodniej strony terenu, więc pociągi przejeżdżają tuż obok. Honden wznosi się za odbudowaną w 1607 roku haiden.
Świątynia stoi na honmaru, głównym obwodzie zamku Yodo, dokąd przeniesiono ją 21 czerwca 1902 r. przy poszerzaniu koryta rzeki Katsura; dawne miejsce służy dziś jako otabisho. Jej honden o pięciu przęsłach w stylu nagare-zukuri, wpisany w 1971 r. do Ważnych Dóbr Kultury, spłonął 5 sierpnia 1975 r., gdy fajerwerki ucznia gimnazjum podpaliły dach z kory cyprysu, i został odbudowany 23 marca 1980 r. w formie trójprzęsłowej.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 657 współtwórców z całego świata.