Kurumidate Site, Stanowisko archeologiczne w Kitaakita, Japonia.

Stanowisko Kurumidate to kompleks urzędu lub świątyni z IX–wczesnego X wieku w Kitaakita, prefektura Akita. Wykopaliska ujawniły cztery budynki, płoty i rzędy dołków posłupowych; dwa centralne budynki wzniesiono w konstrukcji skrzyniowej (itakura), z kwadratowymi słupami cedrowymi o boku 30 cm i deskami grubości 5 cm. Dolne połowy budynków pozostają zakopane w takim stanie, w jakim stały, a górne części zostały zniesione przez powódź.

Stanowisko pochodzi z późnego IX lub wczesnego X wieku, gdy było urzędem administracyjnym lub świątynią. Zostało zasypane przez lahar z erupcji wulkanu Towada w 915 roku. Pierwsze znaleziska odkryto w 1961 roku podczas prac na szkolnym boisku, a wykopaliska od 1967 roku ujawniły cztery budynki, ogrodzenia i rzędy słupów.

Nazwa stanowiska, Kurumidate, przetrwała w lokalnej pamięci, a erupcja Towady w 915 roku, która je zasypała, nie pozostawiła pisemnego śladu; wydarzenie przetrwało w legendzie trzech jezior o Hachirotaro. Odkryte drewniane tabliczki wymieniają imiona, takie jak Tamatsukuri Mamaro, z racjami ryżu po trzy go, łącząc stanowisko z zamieszkami ery Engi w latach 878-879.

Stanowisko leży około kilometra na północny zachód od stacji Takanosu. Zwiedzanie wydobytych zabytków, przechowywanych w magazynie, trzeba uzgodnić z komisją oświaty miasta Kitaakita i jest ono dozwolone wyłącznie do badań naukowych.

Wybuch wulkanu Towada w 915 r. nie pozostawił pisemnego śladu, lecz katastrofa przetrwała w ustnie przekazywanej legendzie trzech jezior o Hachirotaro. Odkryte drewniane tabliczki wymieniają ludzi takich jak Tamatsukuri Mamaro, nazwisko Emishi, który w wojnie Gangyō w latach 878-879 stanął po stronie rządu.