Yanagihara Inari-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii
Yanagihara Inari-jinja to mała świątynia w mieście Yanagihara z tradycyjnym wschodniaoazjatyckim dachem czterospadowym, dostępna przez zazielenoną ścieżkę zapewniającą naturalny cień. Obiekt składa się z głównej sali do ofiar, kilku mniejszych struktur i jest otoczony roślinnością, która oddziela go od bardziej ruchliwych części miasta.
Według Kesai-shi świątynię założono w 1599 roku; Tokugawa Ieyasu wzniósł ją jako osłonę przed bramą demonów zamku Edo, dlatego jej główna sala nadal zwrócona jest na północny wschód. Powódź zniszczyła ją w 1786 roku, a kapłan Yukaku odbudował ją w 1794; drugi torii nosi datę 1796.
Nazwa świątyni pochodzi od jej położenia w Yanagihara, a jej bóstwem jest Ukanomitama, bóg zbóż. Pomocnicza świątynia Takagi, przemianowana ze świątyni Dairoku we wczesnym okresie Meiji, czci Takamusubi, Ōyamakui i Tokugawę Ieyasu. Yanagihara Minowa Hayashi-ren, lokalna grupa muzyki festiwalowej, jest zarejestrowana jako niematerialne dziedzictwo kulturowe Adachi.
Świątynia znajduje się 10 minut pieszo od stacji Kitasenju, 9 minut od stacji Ushida i 9 minut od stacji Keisei Sekiya. Główna sala jest zwrócona na północny wschód, w stronę demonicznej bramy zamku Edo, dlatego najlepiej podchodzić do niej przednią alejką. Kopiec Fujizuka jest wpisany jako materialne dziedzictwo kultury ludowej dzielnicy Adachi.
Druga brama torii przed główną salą nosi wyrytą datę 1796, a kamienna misa do ablucji (chōzuya) ma wyryty rok 1830 i nazwę pobliskiej herbaciarni, która ją sfinansowała. Kopiec Fujizuka, usypany w 1933 roku z kamienia i ziemi wulkanicznej z góry Fuji, jest wpisany jako materialne dziedzictwo kultury ludowej dzielnicy Adachi.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 141 współtwórców z całego świata.