Shōrin-ji, Świątynia buddyjska w Sakurai, Japonia.
Shōrin-ji to świątynia szkoły Shingon-shū Murō-ji-ha na zboczu na południe od centrum Sakurai, z kamiennymi murami oporowymi podtrzymującymi budynki. Główna hala (hon-dō) pochodzi z połowy okresu Edo i mieści kamiennego Jizō. Hala Kannon (Kannon-dō), zbudowana w 1959 roku, jest pierwszym w Japonii żelbetowym schronieniem dla posągów buddyjskich i przechowuje jedenastościennego Kannon.
Świątynia została założona w 712 roku przez Jōe, syna wpływowego Fujiwara no Kamatari, i doświadczyła kilku przebudów po pożarach w okresie późnego Heian i Edo. Te cykle zniszczenia i przebudowy ukształtowały jej historię architektoniczną.
Przechowywany tu skarb narodowy to 209,1 cm wysoka rzeźba Kannon o jedenastu twarzach z lakieru suchego, przeniesiona z Ōmiwa-dera przy rozdziale shintoizmu i buddyzmu w epoce Meiji. Ernest Fenollosa ją chwalił, a Watsuji Tetsurō w Koji junrei (1919) nazwał ją najlepszą rzeźbą Tenpyō; historycy sztuki tacy jak Machida Kōichi to kwestionują. Honzon świątyni to kamienny Jizō, zwany Koyasu Enmei Jizō, czczony w modlitwach za dzieci.
Ze stacji Sakurai (linia JR Sakurai lub linia Kintetsu Osaka) odjeżdża autobus gminny Sakurai (linia Tōnomine, w kierunku Tanzan-jinja); należy wysiąść na przystanku Shōrin-ji-mae i przejść około pięciu minut. Teren świątyni leży na zboczu, a budynki stoją na kamiennych murach. Zwiedzanie odbywa się od 9:00 do 16:30.
Głównym posągiem świątyni nie jest Kannon, lecz polichromowany kamienny Jizō z okresu Edo, zwany Koyasu Enmei Jizō, do którego przychodzą osoby proszące o dzieci. Pawilon Kannon, w którym stoi słynna rzeźba, wzniesiono w 1959 roku i uchodzi on za pierwszy w Japonii magazyn skarbów świątynnych z żelbetu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 835 współtwórców z całego świata.