稻佐神社, sanktuarium shintō w Shiroishi, prefektura Saga, Japonia

Świątynia Inasa w Shiroishi w prefekturze Saga ma honden odbudowany w 1721 roku oraz kamienną bramę torii w stylu Hizen z inskrypcją z 1585 roku, najstarszą tego typu w prefekturze. Filary torii grubieją ku podstawie, a ich trzy segmenty mają około 3,8 m wysokości. Na terenie rosną dwa ponad 600-letnie drzewa kamforowe, jedno o wysokości 26,5 m, najwyższe w Saga.

Świątynia jest utożsamiana z dawnym „Inasa Okami” wymienionym w kronikach narodowych. W 861 r. otrzymała niższą piątą rangę, a w 885 r. awansowała na wyższą piątą, co odnotowano w Sandai Jitsuroku. Kukai założył tu w okresie Heian świątynię Inasa Taiheiji, a sanktuarium stało się jej bóstwem opiekuńczym. Obecny budynek główny odbudowano w 1721 r.

Świątynia jest spleciona z sezonowym życiem społeczności, szczególnie poprzez festiwal Yabusame w październiku, podczas którego łucznicy konni strzelają do celów. Mieszkańcy przekazują te tradycje z pokolenia na pokolenie, czyniąc to miejsce żywą częścią rocznego rytmu miasta.

Świątynia znajduje się w Shiroishi w powiecie Kishima, a na jej terenie stoją pomniejsze sanktuaria: Mitake, Hachiman, Tenman, Inari i Churei. Dwa drzewa kamforowe rosną na wschód od dzwonnicy i na wschód od biura świątyni; wyższe, o wysokości 26,5 m, jest najwyższym drzewem kamforowym w prefekturze Saga. Kamienne torii w stylu Hizen, wysokie na 3,8 m i złożone z trójdzielnych filarów, nosi inskrypcję z 1585 roku.

Mówi się, że słynny mnich o imieniu Kukai odwiedził świątynię i pomógł w założeniu pobliskiej świątyni, połączenie, które jest wciąż widoczne dzisiaj w lokalnych strukturach i zwyczajach. To duchowe powiązanie sięga głębszej warstwy japońskiej historii religijnej.