Sōja Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Sōja to świątynia sintoistyczna w Tsuyama, która gromadzi wiele regionalnych duchów w jednym świętym miejscu dla wspólnej czci. Główny budynek prezentuje styl architektoniczny Nakayama-zukuri, charakteryzujący się prostym dachem i dobrze utrzymaną drewnianą strukturą.

Według tradycji sanktuarium bóstwo Ōnamuchi czczono po raz pierwszy w 564 roku w Hondate, około 1 km na zachód od obecnego miejsca, bez potwierdzonej podstawy. Po utworzeniu prowincji Mimasaka w 713 roku i założeniu jej stolicy w 714 roku sanktuarium przeniesiono tutaj, a bóstwa wszystkich 65 dystryktów, w tym sanktuariów Nakayama i Takano, zgromadzono jako sōja prowincji. Pewne źródła zaczynają się w 1569 roku, gdy Mōri Motonari potwierdził jego ziemie; panowie Tsuyamy, Mori, a później Matsudaira, przekazywali dobra, a po restauracji Meiji nadano mu rangę sanktuarium prefekturalnego.

Świątynia jest dedykowana Ōkuninushi, bóstwu czczonemu przez lokalną społeczność za przynoszenie dobrobytu i harmonii w codzienne życie. Odwiedzający obserwują, jak mieszkańcy gromadzą się tutaj podczas festiwali, aby świętować tradycyjną muzykę, tańce i ofiary.

Odwiedzający powinni się oczyścić w basenie wodnym przed podejściem do głównej hali i przestrzegać tradycyjnych zwyczajów dzwonienia i szacunkowego kłaniania. Świątynia znajduje się w spokojnym obszarze Tsuyama z utwardzonymi ścieżkami obsadzonymi drzewami.

Świątynia miała rangę świątyni prefekturalnej (kensha) w nowoczesnym systemie klasyfikacji świątyń, a nie Ken-sha, jak często błędnie podaje się; została też wyznaczona jako świątynia przyjmująca ofiary ze świętego pożywienia i tkanin. Jej główny budynek odbudował w 1562 roku Mōri Motonari dla upamiętnienia zwycięstwa wojskowego, a w 1657 roku gruntownie naprawił pan Tsuyamy Mori Naganaga.