Dairokuten jinjya, sanktuarium shintō w Suginami-ku, Tokio, Japonia

Dairokuten jinjya to świątynia shinto w Takaiido-nishi, Suginami-ku, Tokio. Drewniana sala główna, odbudowana w 1856 r., stoi za salą odbudowaną w 1881 r.; w 1972 r. dodano osłonę i salę ofiarną z żelbetu, a budynki przesunięto z powodu autostrady Chuo. Wejścia strzegą dwie pary komainu, starsza z datą 1771.

Data założenia świątyni jest nieznana, ale przypuszcza się, że pochodzi z okresu Kamakura; dokument z 1559 roku wymienia nazwę miejscową Takai-dō. Główna sala i sala modlitw spłonęły w erze Tenpō (1830–1843), a obecną główną salę odbudowano w 1856 roku. W 1972 roku budynki przesunięto do tyłu i dodano salę z żelbetu dla autostrady.

Nazwa świątyni zmieniła się wraz z rozdzieleniem buddyzmu i shintoizmu w epoce Meiji: wcześniej czczono tu Hajuna, władcę szóstego nieba, a potem nadano jej wezwanie Omodaru i Ayakashikone, szóstego pokolenia boskiego wieku. Doroczne święto przypada 10 września; do około 1965 r. mieszkańcy po żniwach czuwali całą noc w pawilonie, a tańce kagura o deszcz odprawiano jeszcze we wczesnej epoce Showa.

Świątynia znajduje się około 11 minut spacerem od stacji Takaito na linii Keio Inokashira. Wstęp na teren i do sali modlitw jest bezpłatny. Główne święto odbywa się 10 września.

Między torii a pawilonem modlitewnym stoją dwie pary kamiennych komainu. Bliższa para pochodzi z 1917 roku, a dalsza została wyrzeźbiona w 1771 roku, zanim spłonęły stare budynki sanktuarium; ta starsza para jest dobrem kultury wpisanym na listę dzielnicy Suginami.