Tateishi-sama, Święty głaz w Tateishi, Tokio, Japonia.

Tateishi-sama to święty kamień, który dziś wystaje ponad ziemię zaledwie kilka centymetrów; czczony jest w środku małej kapliczki hokora przy placu zabaw dla dzieci w Tateishi 8-chome, Katsushika, Tokio. Kamień to tuf zwany Boshu-ishi, przypuszczalnie przyniesiony z okolic góry Nokogiri w prefekturze Chiba, ten sam materiał, z którego zbudowano komory pobliskich kofunów.

Uważa się, że kamień przywieziono z okolic góry Nokogiri w prefekturze Chiba, ponieważ jest z boshu-ishi, tufu, podobnie jak komory kofun, które niegdyś tu stały. W okresie Nara i Heian miał być ponownie użyty jako kamień milowy na dawnej oficjalnej drodze Tokaido, która przecinała ten obszar. W okresie Edo miał ponad 60 cm wysokości, a ponieważ kopanie nigdy nie odsłoniło jego podstawy, nazywano go „kamieniem z korzeniem”; pojawia się w dziełach takich jak Edo Meisho Zue. W 1811 r. poświęcono go jako Tateishi Inari Daimyojin, a w 1815 r. ofiarowano torii.

Kamień czczony jest jako Tateishi Inari Daimyojin, tytuł nadany mu w 1811 roku; w 1815 roku ufundowano torii. Legenda głosi, że kamień kurczy się w chłodzie i wraca do swojego rozmiaru, gdy się ociepla. Wierzono też, że noszenie odłamka kamienia leczy choroby.

Kamień stoi w niewielkiej kapliczce na placu zabaw przy Tateishi 8-37-17, około dziewięciu minut pieszo od stacji Aoto. Nad ziemię wystaje tylko kilka centymetrów głazu, więc warto patrzeć na podstawę małej osłony, a nie oczekiwać wysokiego monolitu. Z placu korzystają okoliczne dzieci; mów cicho i nie wchodź na kamień.

Podczas chińsko-japońskich i rosyjsko-japońskich wojen żołnierze zbierali fragmenty kamienia, wierząc, że zapewnia ochronę przed kulami. Ta praktyka ujawnia, jak głęboko kamień był zakorzeniony w codziennym życiu i przekonaniach ludzi.