Kamagami-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii
Kamagami-jinja to świątynia shinto w Seto w prefekturze Aichi, od 1964 roku mieszcząca się w betonowym budynku w kształcie okrągłego pieca (marugama), według pomysłu ówczesnego burmistrza Akiry Kato. Wewnątrz znajduje się chram z drewna hinoki. Za świątynią, po północnej stronie, rozciągają się kopalnie gliny i piasku kwarcowego.
Świątynia powstała w 1824 roku jako miejsce oddalonego kultu (yōhaisho), ufundowane na prośbę Katō Tamikichiego, który sprowadził do Seto wyrób porcelany; bóstwem był zwój z trzema kami namalowany przez Sugawarę Nagachikę, własność Tamikichiego. W 1826 roku samego Tamikichiego zaczęto czcić jako Marugama-shin, a świątynię prawdopodobnie wtedy przemianowano na Kamagami-jinja. Przebudowana w 1907 i 1922 roku, spłonęła 20 maja 1925 roku w podpaleniu związanym z rodziną Katō; odbudowę przeprowadzono dopiero w 1964 roku z powodu kryzysu ceramiki w Seto.
Świątynia zawdzięcza nazwę bóstwu pieca: w 1826 roku Katō Tamikichi, który przekazał Seto sztukę wyrobu porcelany, został tu czczony jako Marugama-shin, a miejsce nazwano Kamagami-jinja. Garncarze z pieców Seto czczą to bóstwo. Na terenie stoi brązowy posąg Tamikichiego, odlany w 1937 roku według modelu rzeźbiarza Katō Kenseia.
Sanktuarium stoi w Seto, a na północy, tuż za nim, rozciągają się wyrobiska gliny i piasku kwarcowego. Budowla jest betonowa i ma kształt okrągłego pieca, a w środku stoi kapliczka z cyprysu: trzeba wypatrywać formy pieca, nie strzechy. Teren jest niewielki i zwiedza się go pieszo.
Betonowy budynek główny z 1964 r. naśladuje okrągły piec, zgodnie z pomysłem ówczesnego burmistrza Seto, Kato Akiry. W środku znajduje się chram z cyprysu. Za budynkiem, na północy, rozciągają się wyrobiska gliny i piasku kwarcowego.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 146 współtwórców z całego świata.