Sorazaya Bridge, Most rzeczny w dzielnicy Teramachi, Hiroshima, Japonia.

Most Sorazaya przenosi ulicę Jōnan-dōri w Hiroszimie nad starą rzeką Ōta (Honkawa), na zachód od parku Chūō. To drogowy most o długości 125 m i szerokości 18 m, z trójprzęsłową ciągłą konstrukcją blachownicową, dwoma przyczółkami żelbetowymi w kształcie odwróconego T i dwoma żelbetowymi filarami ramowymi na fundamentach palowych. Został otwarty w lipcu 1970 roku.

Prom łączył brzegi przed chramem Sorazaya Inari od okresu feudalnego do ery Taishō. Obecny most otwarto w lipcu 1970 r. w ramach rozpoczętej w 1968 r. przebudowy dzielnicy Motomachi. Przenosi miejską drogę Nakahiro-Ujina, zwaną Jōnan-dōri, na trzech ciągłych przęsłach stalowych o długości 125 m i szerokości 18 m.

Nazwa Sorazaya pochodzi od sanktuarium Sorazaya Inari położonego w dół rzeki na prawym brzegu; od okresu Edo do ery Taisho przeprawiała tu prom. Mieszkańcy traktują most jako punkt orientacyjny: na wysepce tuż powyżej stoją świątynie różnych szkół, a most pomaga wyznawcom odnaleźć drogę.

Most przenosi miejską drogę Nakahiro-Ujina (Jōnan-dōri) w Hiroszimie nad starą rzeką Ōta; ma 125 m długości i 18 m szerokości. Leży na zachód od parku centralnego Hiroszimy: na wschodzie są park, zamek w Hiroszimie i budynki administracji prefektury, na zachodzie droga prowadzi do drogi krajowej 183 i węzła Nakahiro autostrady Hiroshima nr 4. Tuż poniżej biegu przeprawia się most Aioi, po którym biegnie główna linia Hiroden.

Most oddano do użytku w lipcu 1970 r. w ramach rozpoczętej w 1968 r. rewitalizacji dzielnicy Motomachi. Od 1979 r. na lewym brzegu przy moście sadzono topole, zwane „Popura”, które stały się symbolem nadrzecznego krajobrazu Hirosimy, aż do wycięcia drzewa w 2008 r. po jego obumarciu; później posadzono tam sadzonki z jego odrostów.