Sekiganji, Tamba, Świątynia buddyjska w Tamba, Japonia

Sekiganji to świątynia Shingon odłamu Koyasan w Iwaya, Yamanancho, Tamba, w prefekturze Hyogo, o nazwie górskiej Iwayasan i Vaisravanie jako głównym wizerunku. Jej główna sala, odbudowana w 1778 r., stoi poniżej bramy Nio, której dwa posągi Kongo Rikishi wyrzeźbił w 1242 r. Higo Betto Jokei. Około 800 m w górę zbocza znajduje się Oku-no-in, skalna sala w niszy skalnej, od której świątynia wzięła nazwę.

Według tradycji świątyni książę Shotoku założył Sekiganji w 587 roku, po tym jak odnalazł w skalnej niszy (gan) na górze wyrzeźbioną przez siebie statuę Bishamontena. Świątynia rozkwitała od okresu Kamakura do Muromachi. W 1579 roku kampania tambijska Akiry Mitsuhide spaliła cały zespół, pozostawiając tylko bramę górską; główną salę odbudowano w obecnym miejscu w 1778 roku.

Świątynia należy do szkoły Shingon góry Kōya, a nie do szkoły Tendai, i jest poświęcona Bishamontenowi. Według tradycji książę Shōtoku wyrzeźbił posąg Bishamontena i umieścił go w kamiennej niszy (gan) na górze, od czego pochodzi nazwa świątyni. Obok głównego pawilonu stoi sanktuarium Shōbi, gdzie niegdyś czczono Benzaiten, a lokalnie nadal oddaje się jej cześć, zawieszając sztandary.

Sekiganji znajduje się w dzielnicy Iwaya w Yamanancho (Tamba) i dociera się do niego drogą, nie koleją. Główna sala stoi u podnóża zbocza; Oku-no-in, grota, w której powstała świątynia, leży około 800 m wyżej, czyli jakieś 20 minut pieszo. Stamtąd ścieżka prowadzi obok ruin rezydencji Ashikagi Yoshiakiry na górę Atama (439 m), a dalej na górę Ishido (548,8 m).

Nazwa świątyni pochodzi od kamiennej wnęki (gan) około 800 m powyżej głównej sali, gdzie książę Shotoku miał odnaleźć wyrzeźbiony przez siebie posąg Bishamontena. Okunoin, oddalony o około 20 minut pieszo, zajmuje taras z dzwonnicą i rzędem kamiennych latarni.