Ongakudō, Sala koncertowa w Nishi-ku, Japonia.

Ongakudō to sala koncertowa w Nishi-ku w Jokohamie, zaprojektowana przez Kunio Maekawę i otwarta w 1954 roku. Górna fasada ma po lewej ciemną szklaną ścianę kurtynową, a po prawej jasnoszare kwadratowe panele, z beżowym pasem cegły nad cofniętym parterem wspartym na smukłych szarych kolumnach. Ściany sali są w całości drewniane, a liczba miejsc wynosi 1054 (966 stałych, 88 ruchomych).

Ongakudō otwarto 4 listopada 1954 roku wraz z sąsiednią Biblioteką Prefekturalną Kanagawa. Kunio Maekawa, późniejszy autor Tokyo Bunka Kaikan, za wzorzec akustyczny obrał londyński Royal Festival Hall. W 1999 roku DOCOMOMO Japan wpisało go wśród dwudziestu budynków modernizmu w Japonii, a w 2021 roku wraz z biblioteką uznano go za ważny zabytek kultury prefektury Kanagawa.

Wnętrze sali wykonane w całości z drewna zbudowało jej sławę akustyczną: Sviatosław Richter i Vladimir Ashkenazy, którzy grali tu po otwarciu w 1954 roku, mówili o najlepszym brzmieniu Orientu. Dziś odbywają się tu także uroczystości immatrykulacji i dyplomowe uczelni oraz szkół zawodowych Jokohamy, a także odczyty.

Sala ma 1054 miejsc siedzących: 966 stałych, 88 ruchomych oraz 52 miejsca stojące, łącznie 1106 osób. Scena ma 19,4 m szerokości otworu, 7,4 m głębokości (8,6 m z wysuniętą sceną) i 8,8 m wysokości. Od kwietnia 2018 roku obiekt był przez rok zamknięty z powodu remontu.

Ściany sali są w całości wykonane z drewna, co przyczyniło się do jakości dźwięku, którą Swiatosław Richter i Vladimir Ashkenazy mieli nazwać najlepszą na Wschodzie. W 1999 roku DOCOMOMO Japan umieściło budynek wśród swoich 20 wybranych dzieł architektury modernizmu w Japonii.