Ishinokarato Kofun, Kurhan grobowy w Kizugawa i Nara, Japonia

Ishinokarato Kofun to dwupoziomowy kopiec grobowy: okrągły górny poziom o średnicy około 9,2 metra i wysokości 1,6 metra na kwadratowym dolnym poziomie o boku około 13,8 metra i wysokości 1,2 metra, zbudowany z ubitej ziemi. Na dolnym zboczu zachowały się kamienie rzeczne (fukiishi), natomiast górny poziom utracił większość kamiennego pokrycia. Poziomo otwierana komora grobowa z 16 bloków tufu wychodzi na południe.

Ten kopiec pogrzebowy powstał na początku VIII wieku jako jeden z ostatnich kofun wybudowanych na północnych obrzeżach stolicy Heijo. Podczas wykopalisk odkryto fragmenty lakierowanych trumn oraz koraliki ze złota i srebra wewnątrz komory kamiennej.

Nazwa Karato pochodzi od podobieństwa kamiennej komory do karato, skrzyniowatego pojemnika. Po stronie Kioto kopiec nazywa się Kazahahi Kofun. Mapa z 1724 roku odnotowuje spór o ziemię między wsią Chōshōji w Yamato a dystryktem Sōraku w Yamashiro; Chōshōji wygrało, dlatego kopiec leży na granicy Nary i Kioto.

Kopiec leży na granicy Kizugawy (prefektura Kioto) i Nary, około 20 minut pieszo od stacji Takanohara na linii Kintetsu Kyoto. Został odrestaurowany i urządzony jako park; przed kopcem stoją niski drewniany płot i krzewy. Komora kamienna otwiera się na południe.

Kopiec leży na granicy prefektur: po stronie Kioto nazywa się Kazahahi Kofun. Mapa z 1724 r. odnotowuje spór o ziemię między wsią Chōshōji w Yamato a dystryktem Sōraku; Chōshōji wygrał, a jego teren wcisnął się językiem w Sōraku, dlatego grobowiec należy do Nary i Kioto.