Tamatsushima Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Tamatsushima to świątynia shinto w Wakayamie zbudowana w stylu Kasuga-zukuri, położona na zboczu z widokiem na wybrzeże. Teren zawiera proste drewniane struktury o tradycyjnym projekcie, otoczone starymi drzewami i kamiennymi rzeźbami.

Według tradycji sanktuarium powstało, gdy cesarzowa Jingū poświęciła cząstkę ducha Tamatsushima po otrzymaniu jego opieki podczas wyprawy na półwysep Kii. W 724 roku cesarz Shōmu odwiedził Wakanoura, nakazał chronić krajobraz i oddać cześć duchom Tamatsushima i Akōno'ura. Asano Yoshinaga odbudował główną salę 27 listopada 1606 roku, a później Tokugawa Yorinori zlecił jej przebudowę.

Świątynia jest jednym z trzech bóstw waka w Japonii, obok Sumiyoshi i Kitano; w epoce nowożytnej Kakinomoto no Hitomaro zastąpił Kitano w tym trio. Biała zasłona z czerwonymi motywami kołowymi wisi nad skrzynką na ofiary, a mur Sodekake przypomina Ono no Komachi, która miała tam zawiesić rękawy.

Świątynia leży kilka kroków od przystanku autobusowego Tamatsushima-jinja-mae, obsługiwanego z dworców JR Wakayama i Nankai Wakayamashi. Teren jest płaski, a do pawilonu kultu prowadzi droga bez schodów. Dwie kamienne latarnie przed pawilonem ufundował Tokugawa Yorinori w 1655 r.; są miejskimi dobrami kultury.

Teren sanktuarium wchodzi w skład narodowego zabytku i obszaru o walorach krajobrazowych Waka-no-ura. Do jego zbiorów należą zestaw trzydziestu sześciu tablic poetów pędzla Kanō Okunobu, przenośna mikoshi oraz mur zwany Sodekake Ono no Komachi, gdzie według legendy poetka zawiesiła rękaw. Neagari Matsu, sosna o odsłoniętych korzeniach, jest pomnikiem przyrody prefektury.