Tamasaki-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Tamasaki-jinja to sanktuarium shintoistyczne w dzielnicy Iioka w Asahi, w prefekturze Chiba, w Japonii. Główna sala to jednoprzęsłowa budowla w stylu nagare-zukuri wzniesiona w erze Genroku (1688–1704), znana z rzeźb; sala modlitw pochodzi z ery Tenpō (1830–1844). Obie są wpisane do rejestru dóbr kultury materialnej prefektury Chiba, podobnie jak para komainu z dawnej ceramiki Seto.

Świątynia została założona, aby uczcić Tamayorihime i przez wiele pokoleń była centrum tradycji lokalnych. Została zniszczona przez pożary i wielokrotnie odbudowana, z ostatnią większą odbudową w późnym XVII wieku.

Świątynia jest poświęcona Tamayorihime, bogini w wierze shintoistycznej. Odwiedzający mogą obserwować, jak mieszkańcy zostawiają monety i kłaniają się przed ołtarzem, co pokazuje, jak to miejsce służy jako centrum modlitwy wspólnoty i codziennych obyczajów duchowych.

Z dworca Asahi na linii głównej Sobu JR jedź autobusem w kierunku Futaba-machi i wysiądź na przystanku Tamasaki-jinja, minutę pieszo; ze stacji Iioka dojazd taksówką. Świątynia leży w dzielnicy Iioka w Asahi, w prefekturze Chiba.

Świątynia, zwana Tamasaki Daimyojin, przyjęła nazwę Tamasaki-jinja w epoce Meiji. Miała rangę gosha, a w 1906 r. prefektura Chiba wyznaczyła ją na świątynię przyjmującą ofiary heihaku. Drewniana tablica w sali modlitw przypisywana jest Tokugawie Yoshimune, po obfitych połowach w 1729 r.