石薬師寺, Świątynia buddyjska w Suzuka, Japonia.

Świątynia Ishiyakushiji to świątynia buddyjska Shingon szkoły To-ji w Suzuce, w prefekturze Mie, o nazwie górskiej Takatomi-zan. Jej główna sala, Yakushi-do, jest drewnianym jednokondygnacyjnym budynkiem o trzech przęsłach na cztery, z dachem czterospadowym krytym dachówką. Na terenie znajdują się także kamienny budda wykuty w naturalnej skale oraz sala poświęcona Kobo Daishi.

Według tradycji świątyni mnich Taichō założył to miejsce w 726 roku, gdy ujrzał pojawiającą się wielką skałę i rozpoznał w niej manifestację Yakushi Nyorai. W 812 roku Kūkai wyrył Yakushi w skale i przeprowadził ceremonię otwarcia oczu; cesarz Saga uczynił wtedy świątynię cesarskim miejscem ślubowań. Zabudowania spłonęły w erze Tenshō (1573–1592) i zostały odbudowane w 1629 roku przez Hitotsuyanagi Kenmotsu, pana zamku Kōbe; główna sala pochodzi z tej odbudowy.

Nazwa świątyni pochodzi od Ishiyakushi-shuku, 44. stacji pocztowej Tōkaidō, biegnącej po jej wschodniej stronie; w 1616 roku świątynię przemianowano od tej stacji. Do corocznych obrzędów należą Hatsuyakushi 8 stycznia, Daibanya Hana-e 8 kwietnia oraz otwarcie głównego wizerunku 20 i 21 grudnia. Kamienny budda hibutsu jest obmywany podczas o-susu-harai 20 grudnia.

Świątynia leży około 2 km na zachód od stacji Kawachi na linii JR Kansai lub 0,5 km na południe od skrzyżowania Ishiyakushi przy drodze nr 1. Tokaido biegnie wzdłuż jej wschodniej strony. Kamienne stopnie prowadzące od bramy na teren świątyni zaokrąglono dla bezpieczeństwa przejeżdżających panów i są używane do dziś.

Kamienny budda świątyni, mierzący 190 cm stojący wizerunek Nyorai wyryty liniowo w granicie, według tradycji został wykuty przez Kobo Daishiego w skale wciąż tkwiącej w ziemi. Zwykle ukryty, co roku 20 grudnia jest obmywany podczas obrzędu oczyszczenia osusuharai.