Mozu-hachimangu, Sanktuarium shintō w Japonii
Mozu-hachimangu to sanktuarium shinto w dzielnicy Kita w Sakai, w prefekturze Osaka. Główny budynek (honden) odbudowano w 1726 r., a pawilon modlitewny (haiden) w 1830 r.; oba odnowiono w 1971 r. Na terenie liczącym około 10 000 tsubo rośnie około 800-letnie drzewo kamforowe o wysokości 25 m i obwodzie pnia 5,2 m, uznane za pomnik przyrody prefektury Osaka.
Tradycja przypisuje powstanie świątyni cesarzowej Jingū, która miała tu złożyć ślubowanie ochrony państwa po powrocie z Korei, oraz panowaniu cesarza Kinmei (532–571), gdy miejsce nazwano Mozu. W 729 mnich Gyōki założył Mandai-ji jako świątynię wewnętrzną. W 1158 była filią Iwashimizu Hachimangū; została zniszczona w okresie Sengoku i podczas oblężenia Osaki w 1615 r. Obecny honden pochodzi z 1726 r., a haiden z 1830 r.; oba odnowiono w 1971 r.
Świątynia czci Hachimana, bóstwo związane z wojną i ochroną w tradycji japońskiej, a odwiedzający mogą obserwować, jak mieszkańcy przychodzą modlić się i szukać błogosławieństw. Miejsce to pozostaje aktywną częścią życia społeczności zamiast służyć jedynie jako miejsce historyczne.
Świątynia znajduje się w Sakai i jest dostępna pieszo z centrum miasta, ponieważ znajduje się na terenie o ugruntowanym charakterze. Odwiedzający powinni ubierać się odpowiednio i przestrzegać zwyczajowych reguł szacunku obowiązujących na świętych miejscach.
Święte drzewo kamforowe sanktuarium ma około 800 lat i jest pomnikiem przyrody prefektury Osaka: 1,8 m średnicy na wysokości piersi, 5,2 m obwodu pnia i 25 m wysokości. Inna tradycja umieszcza mauzoleum cesarza Ōjina nie w Habikino, lecz w mauzoleum Mozu tuż na zachód od sanktuarium, które dlatego uznawano za jego okunoin.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 463 współtwórców z całego świata.