Hakusan-jinja, Sanktuarium shintō w Kimitsu, prefektura Chiba, Japonia

Hakusan-jinja to świątynia sintoistyczna w dzielnicy Tabata w Kimitsu, w prefekturze Chiba, niegdyś sklasyfikowana jako gōsha. Za salą kultu znajduje się kofun Hakusan-jinja, grobowiec w kształcie dziurki od klucza o długości 89 metrów, z tylnym kołem o średnicy 52 metrów i przednią częścią o długości 38 metrów, wpisany w 1981 roku jako miejsce historyczne prefektury Chiba.

Według tradycji sanktuarium książę Ōtomo (cesarz Kōbun), pokonany w wojnie Jinshin w 672 roku, uciekł na wschód i odebrał sobie tutaj życie. W 684 roku cesarski wysłannik wzniósł pawilon, a bóstwo nazwano Tahara-no-kami. W 884 roku kami został podniesiony z wyższej piątej niższej rangi do niższej piątej niższej rangi, a w 1873 roku sanktuarium stało się sanktuarium wioskowym.

Świątynia długo nosiła nazwę Tahara-jinja; w sali modlitw wisi oprawiona tablica z tą nazwą, zapisana w 1829 roku przez księcia-kapłana Masayoshiego. Po restauracji Meiji nazwę zmieniono na Hakusan-jinja, a w 1873 roku nadano rangę gōsha. Czci Ōtomo no Ōji i Kikuri-hime.

Świątynia stoi w Tabata w Kimitsu, 15 minut pieszo od stacji JR Tabata na linii Kururi. Teren i kofun za pawilonem zajmują koniec grzbietu nad wschodnim brzegiem rzeki Obitsu; tylny kopiec ma około 10 m wysokości, więc podłoże jest nierówne.

Za salą sanktuarium wznosi się kofun Hakusan-jinja, grobowiec w kształcie dziurki od klucza o długości 89 m, z okrągłym tylnym kopcem o średnicy 52 m i przednią częścią o długości 38 m. Datowany jest na późny IV wiek i w 1981 r. został wpisany na listę zabytków prefektury Chiba. W 1898 r. zespół Yagiego Sozaburo wykopał sąsiedni okrągły kopiec i znalazł zwierciadło w kształcie zwierzęcia oraz miecz.