Ōsen-ji Temple, Świątynia buddyjska w Asao-ku, Japonia

Ōsen-ji to świątynia Shingon, której parterowa sala główna ma ciemną drewnianą konstrukcję, białe panele tynkowe, środkową część z pionowych listew i kratownicy oraz cofnięte wejście. Szeroki szary dachówkowy dach z poziomą kalenicą wieńczy biały fryz z rzędem ciemnych kwadratowych wsporników. Przy drzwiach wisi mała biała tablica z japońskimi znakami, a budynek otaczają drzewa za niską drewnianą balustradą.

Świątynia została założona w 757 roku podczas panowania cesarza Kōkena i otrzymała swoją oficjalną nazwę w 917 roku. Przez wieki miejsce stało się ważnym ośrodkiem szkoły buddyzmu Shingon.

Świątynia słynie z kaki Zenjimaru, słodkiej odmiany uważanej za najstarsze uprawiane słodkie kaki w Japonii. Mnich Tōkai znalazł oryginalne drzewo rosnące dziko we wzgórzach, szukając drewna na odbudowę świątyni, i zachęcił okolicznych rolników do jego uprawy. Oryginalne drzewo, wpisane do rejestru zabytków narodowych, nadal rośnie na terenie świątyni.

Miejsce najłatwiej dostać się autobusem miejskim z południowego wyjścia stacji Kakio na przystanek Ozenji-Higashi-3-chome, a następnie krótki spacer. Dostęp jest prosty i dobrze oznaczony dla odwiedzających.

Herbem świątyni jest trójlistna malwa (aoi), nadana przez shogunat Tokugawa; świątynia przechowywała tablice pamiątkowe Tokugawy Ieyasu i trzynastu kolejnych szogunów. Na terenie znajdował się niegdyś tor wyścigów konnych, a dzielnica do dziś nazywa się Baba, czyli końskie pole.