Bannosu Viaduct, Wiadukt drogowy i kolejowy o konstrukcji kratownicowej w Sakaide, Kagawa, Japonia

Wiadukt Bannosu to dwupoziomowy wiadukt kratownicowy o długości 2 939 m na południowym końcu przeprawy Seto Ohashi, łączący most Minami Bisan-Seto z lądowym odcinkiem na Sikoku. Górą biegnie autostrada Seto-Chuo, dołem linia Honshi-Bisan (Seto Ohashi). Trójprzęsłowa kratownica Warrena o zakrzywionym pasie górnym załamuje się nad pośrednimi podporami, aby podążać za łukiem w planie.

Budowę wiaduktu Bannosu rozpoczęto w 1980 roku i ukończono w 1985 roku; jest to najdalej na południe wysunięty most przeprawy Seto Ohashi. Łączy most Minami Bisan-Seto z lądowym odcinkiem na Sikoku i przenosi zarówno autostradę Seto-Chuo, jak i linię Honshi-Bisan.

Wiadukt przenosi autostradę Seto-Chuo na górnym pomoście, a pod nim biegnie linia Honshi-Bisan (Seto-Ohashi), więc pociągi i samochody przekraczają go równolegle. Trójprzęsłowa kratownica załamuje się w pośrednich punktach podparcia, by podążać za łukiem w planie, a długie przęsła wykonano jako kratownicę Warrena o zakrzywionym pasie górnym.

Wiadukt przenosi autostradę Seto-Chuo na górnym pomoście, a pod nim biegnie linia Honshi-Bisan (Seto-Ohashi), więc kierowcy i pasażerowie pociągów korzystają z tej samej konstrukcji. Ma około 3 km długości, od mostu Minami Bisan-Seto do lądowego odcinka na Sikoku; w rzucie z góry pomost jest łukowy i załamuje się nad pośrednimi podporami kratownicy.

Choć nazwa nie zawiera słowa „most”, wiadukt Bannosu jest najdłuższą konstrukcją w sieci Wielkiego Mostu Seto — ma 2 939 m. Jego pomost biegnie w planie po łuku, dlatego główna kratownica załamuje się w pośrednich punktach podparcia, a długie przęsła mają kratownicę Warrena o zakrzywionym pasie górnym.