Sayama Pond, Zbiornik irygacyjny w Ōsakasayama, Japonia.

Staw Sayama to zbiornik irygacyjny w Ōsakasayama, utworzony przez ziemną zaporę u zbiegu rzek Nishiyoke i Mitsuya. Po zaporze biegnie dziś pętla spacerowa o długości 2850 metrów, z brukowaną ścieżką, metalową balustradą i kamiennym brzegiem przy wodzie. Po północnej stronie stawu stoi Muzeum Prefekturalne Sayamaike.

Zbiornik powstał w okresie Asuka przy ujściu rzek Nishiyoke i Mitsuya; rok budowy nie jest pewny, a szacunki obejmują okres od IV do VII wieku. Wymieniają go zarówno Kojiki, jak i Nihon Shoki. W 731 roku naprawił go mnich Gyōki, w 762 dwór odbudował zawaloną groblę siłami 83 000 robotników, a w 1202 roku mnich Chōgen kierował kolejną naprawą, opisaną na zachowanym kamiennym pomniku.

Zbiornik dał nazwę dzielnicy Ōsakasayama i muzeum Sayamaike na północnym brzegu. W wodzie stoi niewielka świątynia Sayamaike Jinja (Ryū Jinja). Zbiornik od dawna słynie z wiśni: około 1300 drzew, w tym wcześnie kwitnąca odmiana Koshino-higan, rośnie wzdłuż brzegów i przy muzeum, przyciągając odwiedzających pod koniec marca.

Miejsce najlepiej poznaje się pieszo, aby zobaczyć tamę i otaczający krajobraz. Pobliskie muzeum wystawia znaleziska archeologiczne z różnych etapów budowy.

Kamienne trumny z Sayama nie są grobami: siedem kamiennych wiek sarkofagów wtórnie użyto w kamiennym odpływie środkowego przewodu stawu, a dziś przechowuje je Muzeum Prefekturalne Sayamaike w Osace. Drewniane rury mówią co innego: datowanie dendrochronologiczne drewna ze wschodniego przewodu wskazało rok ścięcia 616, najstarszą pewną datę tego miejsca.