Izumianashi Shrine, Sanktuarium shintō w Izumiotsu, prefektura Osaka, Japonia

Izumianashi-jinja to świątynia shintoistyczna w Izumiotsu z główną halą drewnianą otoczoną starym lasem zawierającym 600-letnie drzewo kamforowe i około 80 drewnianych posągów o znaczeniu historycznym. Świątynia ma dwie bramki torii ułożone w niezwykły sposób przy wejściu i poświęcona jest bogini tkactwa i bóg rolnictwa.

Według tradycji świątyni została założona w 672 roku, choć inne przekazy wiążą jej początki z cesarzową Jingū lub wschodnią wyprawą cesarza Jimmu. W 738 roku otrzymała 1300 koku ziemi od cesarza Shōmu, a zapisy dworskie poświadczają nadanie rang w 865 i 868 roku. W 1602 roku Toyotomi Hideyori kazał odbudować budynki pod nadzorem urzędnika Katagiri Katsumoto.

Główna bogini, Takuhata Chichihime-no-Mikoto, jest związana z tkactwem, co odpowiada przemysłowi tekstylnemu Izumiotsu, zapoczątkowanemu w okresie Edo. Coroczne święto Takuhata odbywa się 1 listopada. Przed salą modlitw stoją obok siebie dwie bramy torii, po jednej dla każdego z dwóch bóstw czczonych w głównej świątyni.

Świątynia znajduje się w Izumiotsu w prefekturze Osaka; na jej terenie stoją hala główna, hala modlitw z dwoma kamiennymi torii oraz gaj kamforowy zaliczany do najpiękniejszych terenów zielonych Osaki. Hala główna i podrzędne sanktuaria Sumiyoshi i Kasuga są narodowymi Ważnymi Dobrami Kultury, dlatego warto trzymać się ścieżek i oglądać je z zewnątrz.

Gaj kamforowy sanktuarium, z którego dwanaście drzew w 1999 r. uzyskało status pomnika przyrody nadany przez Izumiotsu, figuruje wśród „100 zielonych wyborów Osaki”. W głównej sali czczona jest para bóstw, dlatego przed salą modlitw stoją obok siebie dwa torii.