Izumi-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Izumi-jinja to mała świątynia shintoistyczna w Hitachi otoczona starymi drzewami i zbudowana z tradycyjnych drewnianych struktur. Teren posiada kamienisty ścieżkę prowadzącą do głównej hali, małe lampiony umieszczone wzdłuż spaceru i prosty obszar ołtarza, gdzie odwiedzający zostawiają monety i składają ofiary.

Świątynię utożsamia się z wymienioną w Engishiki świątynią Amanohayatamahime, a jej źródło z „Ohi z Mitsuki” w Hitachi Fudoki. W 866 i 874 bóstwo zostało podniesione w randze według Nihon Sandai Jitsuroku. W 1530 Satake Yoshizumi naprawił pawilon i zmienił jego nazwę na Izumi Daimyojin; pawilon spłonął w erze Enpo i ponownie w 1960, a obecny betonowy budynek pochodzi z 1961 roku.

Nazwa Izumi-jinja pochodzi od źródła na terenie świątyni, utożsamianego z „Ōi wsi Mitsuki" wspomnianym w Hitachi-no-kuni Fudoki. Niecka o obwodzie około 40 metrów i głębokości do 2 metrów ma ponad dwadzieścia otworów źródłowych i jest czczona jako ciało bóstwa Amanohayatamahime. Świątynia obchodzi święta 1 stycznia, 3 i 11 lutego, 3 maja i 23 listopada, a wykonuje się tu taniec Sasara z Hitachi, niematerialne dziedzictwo kultury ludowej prefektury.

Izumi-jinja znajduje się około 1 km na północny wschód od stacji Oumega na linii Joban. Teren świątyni zajmuje 1 185 tsubo (3 917 metrów kwadratowych), a dodatkowo 6 655 tsubo (22 000 metrów kwadratowych) gruntu poza terenem. Basen źródła w północno-wschodniej części lasu ma około 40 metrów obwodu i do 2 metrów głębokości, z ponad dwudziestoma otworami źródlanymi.

Staw źródła na terenie świątyni, o obwodzie około 40 metrów i głębokości do 2 metrów, gwałtownie opada ku środkowi niczym moździerz i kryje ponad dwadzieścia otworów źródłowych różnej wielkości. Utożsamia się go z „Ōi wsi Mitsuki” opisanym w Fudoki prowincji Hitachi.