Mudō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Sakamotohonmachi, Japonia

Mudō-ji, formalnie Mudō-ji Myōō-dō, to świątynia Tendai w dolinie Mudō-ji w rejonie Wschodniej Pagody Enryaku-ji na górze Hiei. Jej główna sala, Myōō-dō, to drewniany budynek z dużym ciemnoszarym dachówkowym dachem i ozdobnymi figurami na kalenicy. Pod głębokimi okapami postarzała brązowa drewniana fasada ma szeroką środkową wnękę, flankowaną przez przesuwne drzwi z białymi prostokątnymi panelami, wsparte na grubych kwadratowych filarach. Po lewej stoi kamienna latarnia z wyrytymi znakami, a na pierwszym planie niski drewniany płot i kamienne stopnie.

Założona w 865 roku przez Sōō, mnicha uważanego za twórcę praktyki tysiącdniowej pielgrzymki wokół góry, świątynia Mudō-ji stała się w 882 roku filią Tendai na mocy cesarskiego dekretu. Za opata Kankeia uzyskała wpływy porównywalne z obszarami Wschodniej i Zachodniej Pagody Enryaku-ji. Spłonęła podczas ataku Ody Nobunagi na górę Hiei w 1571 roku oraz w pożarze w 1843 roku i została odbudowana po każdym z nich.

Mudō-ji jest ośrodkiem tysiącdniowej praktyki kaihōgyō, a mieszkający tu mnisi, zwani rinban, muszą mieć ukończoną pieszą pielgrzymkę lub być w jej trakcie. Główny posąg Fudō Myōō miał wyrzeźbić sam założyciel Sōō po tym, jak ujrzał bóstwo przy Trzech Wodospadach Katsuragawa Myōō-in, okunoin świątyni.

Najbliższą stacją jest stacja kolejki linowej Enryaku-ji na linii Hieizan Railway; stamtąd świątynia leży około dziesięciu minut pieszo na południe. Adres to 4220 Sakamotohonmachi, Otsu, prefektura Shiga. Dojście odbywa się pieszo, więc warto uwzględnić ten spacer w planach.

Mudō-ji jest bazą praktyki kaihōgyō trwającej tysiąc dni, a jego głównym obiektem kultu jest posąg Fudō Myōō, który według tradycji wyrzeźbił sam Sōō po objawieniu bóstwa przy wodospadach San-no-taki w Katsuragawa Myōō-in. Świątynia zwana jest też „Minami-dake” i jest 26. przystankiem pielgrzymki 36 Fudō w regionie Kinki.