Seta no Karahashi, Most drogowy w Otsu, Japonia
Seta no Karahashi to most drogowy w Otsu, który przechodzi przez rzekę Seta, łącząc dwie połowy miasta. Pokład spoczywa na betonowych filarach z nowoczesnymi barierkami ochronnymi po obu stronach.
Pierwsza udokumentowana wzmianka o moście w tym miejscu znajduje się w Nihon Shoki: w 672 r., podczas wojny Jinshin, wojska księcia Otomo usunęły deski mostu, by zatrzymać armię księcia Oama, ale zostały rozbite. Fundamenty filarów odkryte około 80 m w dół rzeki, datowane dendrochronologicznie na późny VII wiek, wiąże się z mostem zbudowanym po przeniesieniu stolicy do Otsu w 667 r. Oda Nobunaga odbudował go w 1575 r., miał około 324 m długości i 7,2 m szerokości, a na słupkach balustrady po raz pierwszy umieszczono brązowe giboshi.
Most pojawia się w Ośmiu Widokach Ōmi jako „Seta no Sekishō”, wieczorna poświata w Seta, malowana przez Utagawę Hiroshige. Jego nazwa bywa wiązana z przysłowiem „isogaba maware” (spiesz się, nadkładając drogi): podróżni do Kioto wybierali tę osłoniętą od wiatru przeprawę zamiast szybszej, lecz niepewnej łodzi z Yabase. Brązowe giboshi na słupkach balustrady noszą inskrypcje takie jak „Bunsei” i „Meiji”.
Most przenosi drogę prefekturalną Otsu-Notogawa-Nagahama z jednym pasem w każdym kierunku; w marcu 2022 r. na dużym przęśle dodano pas do skrętu w prawo. Badanie z 2015 r. wykazało 11 955 pojazdów w dzień roboczy, więc na skrzyżowaniu na wschodnim brzegu tworzą się korki w godzinach szczytu i w weekendy. Najbliższy przystanek to Karahashi-mae na linii Keihan Ishiyama-Sakamoto.
Brązowe giboshi mostu, po raz pierwszy zamontowane podczas odbudowy przez Oda Nobunagę w 1575 roku, były przekazywane z pokolenia na pokolenie; niektóre wciąż noszą inskrypcje „Bunsei” lub „Meiji”. Mistrz herbaty Sen no Rikyu poprosił kiedyś uczniów o rozpoznanie dwóch szczególnie pięknych giboshi, a Furuta Oribe pojechał do Seta, by je obejrzeć.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 650 współtwórców z całego świata.