Awase Tidal Flat, Równina pływowa w Okinawa, Japonia.

Błotna płycizna Awase to dno laguny koralowej w zatoce Nakagusuku na wyspie Okinawa, obejmujące około 290 hektarów mułu i 112 hektarów łąk morskich. Osad ma barwę od białej do szarobrązowej i pochodzi z mułowca Shimajiri oraz wapienia Riukiu, a nie z czerwonej gleby Kunigami. Sąsiaduje z amerykańską stacją łączności Awase.

Do XVIII wieku obszar ten był niezamieszkaną mierzeją zwaną Ase-shima. Tradycja głosi, że Takaeasu Yoshimasa osiedlił się tam w 1768 roku w ramach polityki Królestwa Riukiu osadzającej bezrobotnych samurajów jako rolników. Następnie rozwinęło się warzenie soli (Awase maasu), a już w 1905 roku Awase przewyższało Naha; ostatnie saliny zamknięto w 1971 roku.

Zbieraniem muszli w Awase zajmują się osoby, które niekoniecznie są zawodowymi rybakami, dlatego połowy rzadko trafiają do statystyk. Badania odnotowują około 21 zbieranych gatunków muszli, w tym arasuji-keman, Ryukyu sarubou i hososuji-hibari. Mieszkańcy całej Okinawy przyjeżdżają tu po muszle i ośmiornice, a równina pływowa służy też do kajakarstwa, wędkowania i obserwacji ptaków.

Dostęp do równi błotnej znajduje się obok amerykańskiej wojskowej instalacji łączności Awase; nie ma żadnych udogodnień dla odwiedzających, a otoczenie jest mieszkalne. Żadna instytucja nie zarządza równią, więc przestrzegaj dobrowolnych zasad: unikaj uszkadzania trawy morskiej grabiami i głębokiego kopania osadu. Równia jest używana do zbierania skorupiaków i ośmiornic, kajakarstwa, wędkowania i obserwacji ptaków.

Biały do szarobrązowego piasek watt pochodzi z marglu Shimajiri i wapienia Riukiu, a nie z czerwonej gleby wattów Kunigami. Ponieważ po wojnie wiele nizin Okinawy zajęły bazy amerykańskie, a inne watty zasypano, Awase pozostaje miejscem zbierania muszli dla mieszkańców całej wyspy.