Hōkai-in, Świątynia buddyjska w Kita-ku, Japonia

Hōkai-in to świątynia szkoły Shingon w Kita-ku w Okayamie, której pełna nazwa brzmi Kongōzan Henjō-ji Hōkai-in. Główna sala powstała w 1855 roku, u schyłku okresu Edo, a brama górska pochodzi z ery Kaei (1848–1854). Po pożarze świątynię przeniesiono na to miejsce w 1581 roku.

Według tradycji świątynię założył około 729 roku mnich Hōon jako jedną z czterdziestu ośmiu świątyń Bizen, noszącą wówczas nazwę Myōtō-ji i położoną u stóp góry Kasai na północ od obecnego miejsca. Jej zabudowania spłonęły w okresie Sengoku, a w 1581 roku przeniesiono ją na obecne miejsce. Mnich Denshin odnowił ją na początku okresu Edo, a świątynia cieszyła się patronatem rodu Ikeda, panów Okayamy. Główna sala pochodzi z 1855 roku, a brama górska z okresu Kaei (1848–1854).

Hōkai-in jest piątym przystankiem pielgrzymki trzydziestu trzech Kannon w Chugoku i siódmym na trasie 108 Kannon. Jego głównym wizerunkiem jest stojący Sho-Kannon, ukryty budda pokazywany raz na 33 lata. Świątynia jest samodzielną placówką szkoły Shingon, niezwiązaną z większą siecią.

Do świątyni można dojechać autobusem z dworca JR Okayama, a na miejscu dostępny jest parking dla przyjeżdżających samochodem. Teren jest na tyle mały, że zwiedzanie zajmuje niewiele czasu, co ułatwia połączenie wizyty z innymi pobliskimi miejscami.

Świątynia przechowuje posąg Kannon wyrzeźbiony z jednego pnia cyprysowego, pochodzący ze środkowego okresu Heian i uznany za Narodowe Ważne Dobro Kultury Japonii. Wyjątkowe jest to, jak rzadko spotyka się drewniane figury w tym wieku wciąż używane w aktywnym kulcie religijnym w lokalnej świątyni.