Ikebukuro-mitake-jinja, sanktuarium shintō w Ikebukuro, Toshima, Tokio, Japonia

Ikebukuro-mitake-jinja to shintoistyczne sanktuarium w dzielnicy Ikebukuro w zachodnim Tokio, kilka minut pieszo od zachodniego wyjścia ze stacji Ikebukuro. Składa się z drewnianego głównego budynku, kamiennych latarni wzdłuż ścieżek oraz małych rzeźbionych figurek sów umieszczonych przy wejściu.

Data założenia sanktuarium jest nieznana; tradycja umieszcza je w erze Tenshō (1573-1592), a jego budynek kultowy miał zostać wzniesiony po raz pierwszy w 1687 roku (Jōkyō 4). W 1938 roku podniesiono je do rangi sanktuarium wiejskiego i przemianowano z Mitake-jinja na Ontake-jinja. Jest opiekuńczym sanktuarium okolicy przy zachodnim wyjściu ze stacji Ikebukuro.

Nazwa sanktuarium łączy Ikebukuro z sową: japońskie słowo „fukuro” oznaczające sowę brzmi podobnie do „bukuro” w Ikebukuro, dlatego ptaka odczytuje się jako fukuro (福籠, klatka szczęścia) i fukuro (不苦労, wolność od trudów). Z tego powodu sprzedaje się tu amulety z sową. Podrzędne sanktuarium Kosodate Inari czci Ukanomitamę, bóstwo pożywienia.

Do sanktuarium można dojść pieszo z zachodniego wyjścia stacji Ikebukuro w ciągu kilku minut, a wstęp jest bezpłatny przez cały rok. Przy wejściu znajduje się miska do mycia rąk dla odwiedzających, którzy chcą przestrzegać tradycyjnego kroku oczyszczenia przed podejściem do głównego budynku.

Nazwa sanktuarium łączy „fukuro” (worek) z Ikebukuro z „fukurō” (sowa): rozdaje się tu amulety w kształcie sowy, „fukuro” przyciągające szczęście i „fukarō” oddalające trudy. To talizmany sprzedawane w sanktuarium, a nie figurki ustawione w 2002 roku.