Hikawa-jinja, sanktuarium shinto w Shirokane, Minato-ku, Tokio, Japonia

Hikawa-jinja to shintoiskie sanktuarium w dzielnicy Minato w Tokio, z drewnianymi budynkami, wygiętymi dachami i kamiennymi ścieżkami biegnącymi przez teren. Obok głównej sali znajduje się kilka mniejszych świątyń Inari oraz kamienne figury rozmieszczone na terenie sanktuarium.

Według tradycji Hikawa-jinja powstała w okresie Hakuhō, co czyni ją najstarszą świątynią shinto w dzielnicy Minato w Tokio. Świątynia spłonęła w wielkim pożarze Meiwa w 1772 roku, jej budynek odbudowano pod koniec okresu Edo, a następnie ponownie zniszczono w nalocie w 1945 roku. Obecny budynek ukończono w 1958 roku. Czczi się tu Susanoo-no-Mikoto, Yamato Takeru i Kushinadahime.

Świątynia zawiera rzeźby lisów i psów z późnego okresu Edo, które symbolizują kult Inari i ochronę. Odwiedzający zostawiają małe ofiary i dzwonią w dzwon na znak szacunku dla bóstw tutaj czczonych.

Sanktuarium znajduje się w odległości około czterech minut pieszo od stacji Shirokane-Takanawa i można do niego dotrzeć również pobliskimi przystankami autobusowymi. Teren jest niewielki i łatwy do zwiedzenia, a utwardzone ścieżki łączą poszczególne budynki.

Sanktuarium jest najstarsze w dzielnicy Minato, co często umyka odwiedzającym zmierzającym do lepiej znanych Hikawa w Akasace i Azabu. Jego założenie ma sięgać okresu Hakuhō, a dla odróżnienia od tych dwóch imienników nazywa się je również Shirokane Hikawa Jinja.