Hayashi-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Hayashi-jinja to sanktuarium shintoistyczne w dzielnicy Miyanoue w Akashi, w prefekturze Hyogo, zbudowane w stylu nagare-zukuri. Jego honden stoi na podwyższonej platformie pod dachem, który asymetrycznie opada ku przodowi. Sanktuarium nazywane jest także Ueno-miya lub Uenomiya Myojin, od dawnej nazwy miejsca, i uchodzi za najstarsze sanktuarium w Akashi.

Według tradycji sanktuarium bóstwo Shōtomo-watatsumi-no-kami objawiło się na ogromnej czerwonej skale na plaży; gdy skała zatonęła w morzu w 8. roku panowania cesarza Seimu, sanktuarium założono rok później na wzniesieniu górującym nad morzem, co czyni je najstarszym w Akashi. W rejestrze Engishiki z 927 roku widnieje jako „Hayashi-jinja”. W 1005 roku połączono cztery bóstwa pomocnicze, a w 1881 roku podniesiono je do rangi sanktuarium prefekturalnego.

Sanktuarium nazywane jest też Ueno-no-miya lub Uenomiya Myojin, od dawnej dzielnicy Ueno, w której stoi, i według tradycji dało nazwę miastu Akashi. Jego jesienne święto słynie z jednego dużego wozu z bębnem futon-daiko. Czczone kami to bóstwa morskie związane z Watatsumi, na czele z Wata-tsu-mi no mikoto.

Sanktuarium znajduje się w dzielnicy Miyanoue w Akashi, na terenie zwanym dawniej Ueno, skąd pochodzą jego alternatywne nazwy Ueno-miya i Ue-no-miya Myojin. Jesienny festiwal słynie z jednego wozu bębnowego futon-daiko. Sanktuarium miało dawniej rangę kensha (sanktuarium prefekturalnego).

Mówi się, że sanktuarium dało początek nazwie miejsca „Akashi”: bóstwo Shōtoku-watatsumi no kami objawiło się na ogromnym czerwonym głazie na plaży, a gdy w 8. roku panowania cesarza Seimu głaz zatonął w morzu, sanktuarium założono rok później na wyżej położonym terenie. Ponieważ miejsce nazywano dawniej Ueno, znane jest też jako Ueno-miya lub Uenomiya Myōjin.