Gōshō-ji, Świątynia buddyjska w Echizen, Japonia
Gōshō-ji to świątynia Jōdo Shinshū w Echizen, w prefekturze Fukui, i główna świątynia gałęzi Shinshū Izumiji-ha. Jej teren zajmuje miejsce dawnej rezydencji Aojima no Chōja. Sala Amidy i Sala Założyciela zostały odbudowane w 1884 roku po pożarze w 1878 roku, natomiast wieża dzwonowa, skład sutr i bramy pochodzą z 1811 roku.
Tradycja przypisuje Shinranowi założenie świątyni w 1233 roku w dzielnicy Izumoji w Kioto i powierzenie jej uczniowi Zenranowi, lecz źródła podają, że założył ją Jōsen, wybitny uczeń Kakunyo, trzeciego opata Hongan-ji. Podczas wojny Ōnin siedziba w Kioto spłonęła, a w 1338 roku świątynia znalazła schronienie w Shōjō-ji w Echizen. W 1596 roku dwunasty opat Zenshō przeniósł ją na obecne miejsce, wokół którego rozwinęło się miasteczko zamkowe Gobuichi.
Gōshō-ji jest główną świątynią gałęzi Shinshū Izumiji-ha, która usamodzielniła się w 1878 r. po zniesieniu Ministerstwa Spraw Religijnych. Od ery Genroku do restauracji Meiji świątynia należała do szkoły Tendai jako monzeki klasztoru Shōren-in, a jej godłem był romb z irysem rodu Hanazono. Przechowuje trzy dobra kultury wyznaczone przez miasto: główny wizerunek Kōmyō-gō, posąg księcia Shōtoku i nieudostępniany posąg Amidy z jednym rękawem.
Teren świątyni jest otwarty codziennie, a ścieżki między budynkami są łatwe do przebycia bez mapy. Wygodne buty są wskazane, ponieważ cały kompleks zwiedza się na piechotę.
Mówi się, że teren świątyni zajmuje miejsce rezydencji Ajima no Kimi Osukemaro, znanej jako Ajimano Chōja Yashiki. Świątynia otrzymała też cesarskie edykty ustanawiające ją chokugan-ji, świątynią cesarskiej modlitwy, od cesarzy Kōmyō, Go-Kashiwabara i Go-Yōzei.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 356 współtwórców z całego świata.