Hinumanai Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Hinumanai-jinja to sanktuarium shinto w Kyotango, którego honden zbudowano w stylu shinmei: szeroki dach dwuspadowy z ciemnego, drobno żłobkowanego materiału, cylindryczne belki na kalenicy i rozwidlone zakończenia po bokach. Otwarta fasada ma grube kwadratowe słupy obramowujące jasne plecione trzcinowe panele, niską balustradę wokół pomostu i krótkie drewniane schody z przodu po lewej. Z tyłu po prawej stoi mniejsza kryta drewniana budowla wśród żwiru i drzew.

Uważa się, że świątynia ma ponad 1000 lat i pierwotnie była częścią systemu połączonego z wielkimi świątyniami Ise. Służyła lokalnym rolnikom i mieszkańcom wsi jako miejsce do modlitwy o dobre zbiory, zdrowie i ochronę, tradycja, która trwa do dzisiaj.

Nazwa Hinumanai pochodzi od Kushihi no Manai: „hi” z Kushihi usunięto, „Manai” zapisuje się znakami 麻奈為, a partykułę łączącą „no” pisze się 沼, wymawiane w starojapońskim jako „nu”. Doroczne święto 15 września obejmuje taniec z mieczem, kagura oraz sasa-bayashi, grę na bambusowych fletach odtwarzającą mit Ame-no-Uzume przed niebiańską jaskinią.

Świątynia znajduje się przy 510 Miyadani, Kuzu, Mineyama-chō, Kyōtango, na zboczu góry Kuzu-dake. Ze stacji Mineyama (kolej Kyōtango) odjeżdża autobus Tankai w kierunku Kumihama; należy wysiąść na przystanku Nika, skąd jest 20 minut pieszo. Teren obejmuje 1799 tsubo, w okresie Meiji w większości grunt państwowy.

Nazwa sanktuarium streszcza historię fonetyczną: Kushihi stało się Kushi, potem Hisagi, a partykułę no zapisano znakiem bagna, nu, wymową, którą źródło nazywa dawną. Obecny honden to budowla jednoosiowa z 1922 roku, choć tablica kalenicowa z 1884 roku podaje plan trójosiowy o trzech shaku.