Eifuku-ji, Świątynia buddyjska w Imabari, Japonia.

Eifuku-ji to świątynia buddyjska szkoły Shingon Koyasan u stóp góry Futo w Tamagawa, w Imabari. Teren wznosi się łagodnie od wejścia bez bramy: po prawej stoi dzwonnica, a za zakrętem w lewo i kilkoma stopniami naprzeciw siebie stoją Daishi-do i sala główna. Główny posąg, siedzący Amida Budda, pozostaje ukryty.

Według tradycji świątyni Kūkai założył Eifuku-ji w okresie Kōnin (810–824) na górze Futō, modląc się o bezpieczną żeglugę po Morzu Wewnętrznym Seto. W 859 roku mnich Gyōkyō wylądował tu podczas burzy i poświęcił Hachiman Myōjin na szczycie. Po rozdzieleniu shintoizmu i buddyzmu w epoce Meiji świątynię przeniesiono u podnóża góry, a Daishi-dō zostało tam przeniesione.

Eifuku-ji jest 57. przystankiem pielgrzymki 88 świątyń Shikoku. Jego nazwa zmieniała się: najpierw Chōfuku-ji, potem Jōsen-ji, a dopiero w 1792 roku otrzymał nazwę Eifuku-ji. Goeika świątyni wychwala Hachimana za ochronę tego świata, a Amidę za zbawienie życia przyszłego.

Świątynia leży około 5,6 km od stacji Imabari; dojazd autobusem Setouchi do przystanku Osuki, potem 1,4 km pieszo. Parking na 10 samochodów, bez dużych pojazdów, za 100 jenów. Teren nie ma bramy; dzwonnica stoi po prawej, a ścieżka skręca w lewo po kilku stopniach do sali głównej.

Toalety świątyni, ustawione w 2011 roku, otrzymały Good Design Award 2012. Architekt Shirakawa Aru, brat przełożonego Shirakawa Mitsunari, zaprojektował trzy moduły — dla mężczyzn, kobiet i osób na wózkach — z japońskiego cyprysu z trzebieży, montowane na miejscu.