東屋沼神社, Sanktuarium shintō w Japonii
Świątynia Azumayanuma w Hirano (Iizaka-machi, Fukushima) składa się z sali modlitw, sali ofiar i sali głównej pod wschodnioazjatyckim dachem czterospadowym. Za salą główną stoi kamienna kapliczka; na terenie znajdują się też składnica mikoshi, muzeum i urządzenia do zabawy. Stacja Hirano linii Iizaka leży tuż za salą główną.
Świątynia widnieje w Engishiki jimmyocho, spisie świątyń z okresu Heian, jako Azumayanuma Jinja w dystrykcie Shinobu, prowincja Mutsu: jedna z pięciu zapisanych świątyń dystryktu i jedyna z rangą myojin taisha, dającą prawo do państwowego obrzędu Myojin-sai. Przed restauracją Meiji była główną świątynią ponad dwudziestu wsi między rzekami Sukagawa i Matsukawa. Jej budynki stały najpierw przy Raiden-numa na górze Azuma, przeniesiono je do Kiotoshiyama w Osaso, a potem na obecne miejsce.
Nazwa świątyni zmieniała się z czasem: nazywano ją Shichiteki Daimyojin od tarcz łuczniczych zawieszanych na drzewach podczas przenosin do Osaso, a Shichimatsu Daimyojin od siedmiu sosen, których węże czczono jako boskich posłańców. W 1781 r. przyjęła nazwę Azumaya-ji, oznaczającą, że zarządzanie wschodem podlega boskiej opiece, zanim w 1869 r. powróciła do nazwy Azumaya-numa. Dziś modli się tu głównie o dobre zbiory, odwrócenie klęsk i ochronę przed pożarami.
Świątynia znajduje się w Iizaka-machi Hirano w Fukushimie, a stacja Hirano linii Iizaka kolei Fukushima Kotsu leży tuż za głównym budynkiem. Teren jest zwarty i płaski, z salą modlitw, salą ofiar, budynkiem głównym, kamienną kapliczką za nim, magazynem mikoshi, muzeum i urządzeniami do zabawy blisko siebie.
Wielki wąż w sali modlitw wykonany jest z szyszek, ofiarowany 10 marca 1932 przez wiernych z prefektury Gifu. Nad drzwiami głównej świątyni wisi twarz z otwartymi ustami, ofiarowana w 1797 roku (Kansei 9). Muzeum na terenie przechowuje deski kalenicowe i tablice z okresów, gdy świątynia nosiła nazwy Shichimatsu Daimyojin i Higashiya-ji.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 146 współtwórców z całego świata.