Tōkai-ji, Świątynia buddyjska w Kita-Shinagawa, Japonia

Tōkai-ji to świątynia zen szkoły rinzai, odłamu Daitoku-ji, w Kita-Shinagawa, założona w 1639 roku przez Tokugawę Iemitsu dla mnicha Takuana Sōhō. Obecny teren odpowiada dawnemu podtemplowi Genjō-in (wcześniej Rinshō-in), czyli części pierwotnych 47 666 tsubo. Dzwon pochodzi z 1693 roku, a świątynia przechowuje portret Takuana wpisany do rejestru dóbr kultury metropolii Tokio.

Tōkai-ji założył w 1639 roku siogun Tokugawa Iemitsu, który kazał zbudować go w Shinagawie dla mistrza zen Takuana Sōhō, aby móc zasięgać jego rady w każdej chwili. Skazany na wygnanie w Kaminoyamie po incydencie purpurowych szat z 1627 roku Takuan został ułaskawiony i przyjęty przez Iemitsu, który w 1641 roku odwołał dekret. W 1694 roku pożar, który wybuchł w Shinagawa-juku, spalił świątynię; Keishō-in, matka sioguna Tsunayoshiego, sfinansowała odbudowę, z której pochodzi dzwon świątynny.

Nazwa świątyni pochodzi od tytułu Takuana Sōhō, Tōkai Kokushi. W świątyni przechowywany jest portret Takuana, tokijski dobro kultury, a jego grób znajduje się na cmentarzu Tōkai-ji Ōyama na zachód od terenu i jest narodowym miejscem historycznym. Na cmentarzu jest też grób Kamo no Mabuchiego, uczonego kokugaku, również narodowe miejsce historyczne.

Świątynia znajduje się przy Kita-Shinagawa 3-11-9 w dzielnicy Shinagawa w Tokio, pięć minut pieszo od stacji Shimbamba na linii głównej Keikyū. Obecny teren świątyni i cmentarz Ōyama są dziś rozdzielone: cmentarz zajmuje numer 4-11-8 przy Kita-Shinagawa, na dawnym terenie świątyni, i dociera się do niego pieszo od świątyni.

Takuan Sōhō, mnich, dla którego Tokugawa Iemitsu kazał zbudować Tōkai-ji w 1639 r., jest też uznawany za twórcę takuanzuke, żółtego marynowanego daikona nazwanego jego imieniem. Przed śmiercią w 1645 r. napisał znak 夢 („sen”) i w testamencie poprosił, by nie stawiać nagrobka i pochować go bez ceremonii; jego uczniowie wznieśli jednak nagrobki w Tōkai-ji i w Sōkyō-ji w Izushi, a jego grób w Tōkai-ji w 1926 r. uznano za Narodowy Pomnik Historyczny.